[1] Баш чалгъыджы ичюн. Къорах огъулларынынъ зебуры.
[2] Бунъа къулакъ асынъыз, эй, бутюн халкълар! Эй, дюньяда яшагъанларнынъ эписи, буны эшитинъиз!
[3] Эй, бутюн яратылгъан инсаниет, акъайларнынъ огъуллары, эм фукъаре, эм зенгин!
[4] Агъзымдан акъыллы сёзлер чыкъаджакъ, юрегимнинъ тюшюнджелери бильги береджек.
[5] Мен кинаели икяеге къулакъ асаджагъым, сырымны сантырнен анълатаджагъым.
[6] Мени къувалагъанлар эр тарафтан мени сарып алгъанда, белялы куньлерде не ичюн къоркъаджагъым?
[7] Олар озь кучюне ишанып, байлыкъларынынъ чокълугъындан къопаялар.
[8] Ич бир адам башкъасыны къуртаралмаз, о ичюн Аллагъа бахшыш бермез.
[9] Джан сатын алгъан фияты буюктир, адам бунъа ич иришип оламаз.
[10] Ич бир адам эбедий яшамаз, эр бир инсан мезар юзюни корер.
[11] Эр кес коре ки, атта акъыллы адамлар да олелер, ахмакъ ве акъылсыз адамлар да гъайып олып, озь байлыгъыны башкъаларгъа къалдыралар.
[12] Олар бойле тюшюнелер: «Бизим эвлеримиз эбедийдир, яшагъан еримиз несильден несильге кечеджек». Олар яшагъан ерлерине озь адларыны берелер.
[13] Амма адамнынъ шурети кече, о, айвангъа ошап, ёкъ олып кете.
[14] Оларнынъ бу ёлу – акъылсызлыкътыр, амма оларнынъ артларындан кеткенлер оларнынъ айткъанларыны къабул этер. Сэла
[15] Олар, къойлар киби, олюлер дюньясына азырлангъан, ве олюм оларнынъ чобаны оладжакъ. Сабадан исе догъру яшагъанлар оларгъа падишалыкъ этеджеклер. Оларнынъ кучьлери ирип кетеджек, олюлер дюньясы оларнынъ эви оладжакъ.
[16] Амма Алла меним джанымны олюлер дюньясындан къуртараджакъ. О, мытлакъа мени къабул этеджек. Сэла
[17] Бириси зенгинлешкенде, я да онынъ эвининъ шурети чокълашкъанда, къоркъма.
[18] О ольгенде, озюнен ич бир шейни алып оламаз, онынъ шурети онынъ артындан бармаз.
[19] Адам яшагъанда, озь джанына яхшы шейлер бере. Эгер озюнъе яхшылыкъ япсанъ, адамлар сени макътар.
[20] Амма бойле адам озь бабаларына къошулыр, оларнен берабер ярыкъны ич бир вакъыт корьмез.
[21] Сайгъылы, лякин акъылдан эксик адам айванларгъа ошап, ёкъ олып кетер.