Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 0:58

[1] РАББИ Сион эсирлерини сюргюнликтен къайтаргъанда, биз тюш корьген киби эдик.

[2] О вакъыт агъызларымыз кулькю иле толып-таша, тиллеримиз исе къуванчнен къычыра эди. О заман халкълар: «РАББИ олар ичюн буюк ишлер япты», – деди.

[3] РАББИ бизлер ичюн буюк ишлер япты, биз севинчке толдыкъ!

[4] Я РАББИ, Негев акъымларыны киби эсаретте олгъанларымызны къайтар!

[5] Козь яшларыны тёкип сачкъан адамлар къуванчнен къычырып берекет джыяр.

[6] Агълай-агълай урлукъ торбасыны алып кеткен сою, къуванчнен къычырып, ашлыкъ культелерини алып келир.

Зебур — Chapters