Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:39

[1] Эльхамдюлилля! Не де бахтлыдыр РАББИден къоркъкъан, Онынъ эмирлеринде чокъ зевкъ тапкъан адам!

[2] Бу адамнынъ сою ер юзюнде къудретли олур, догъруларнынъ несилини алгъышларлар.

[3] Боллукъ ве зенгинлик онынъ эвинде, онынъ инсафлыгъы эбедий олур.

[4] Догъруларгъа къаранлыкъта да нур сачылыр, мераметли, шефкъатлы ве адалетли о.

[5] Мерамет косьтерген, борджкъа берген, озь ишлерини адалетли япкъан адамгъа яхшылыкъ олур.

[6] О, ич бир вакъыт сарсылмаз, эбедий яшар адалетли адамнынъ хатырасы.

[7] Яман хаберден къоркъмаз о, РАББИге умют эте, юреги къавий.

[8] Юреги къавийдир; душманларына бакъып, о, къоркъмаз.

[9] Къолуны ачып ёкъсулларгъа бере, онынъ инсафлыгъы эбедийдир, къудрети шуретте юкселир.

[10] Ярамай буны корип гъазапланыр, тишлерини гъыджырдатып озюни ашар, ярамайларнынъ истеги бошуна чыкъар.

Зебур — Chapters