Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 4:41

[1] Эй, джаным, РАББИни алгъышла! Аллам я РАББИ, Сен пек улусынъ, шан-шуретке кийингенсинъ!

[2] Сен ярыкъны урба киби киесинъ, коклерни перде киби джаясынъ!

[3] Сарайынънынъ юкъары одаларыны кок къуббеси устюнде къургъансынъ, булутларны Озюнъе араба этип, ельнинъ къанатлары устюнде кезесинъ.

[4] Сен мелеклеринъни еллерге чевиресинъ, хызметчилеринъни алевленген атешке айландырасынъ.

[5] Ер эбедиен тепренмесин деп, оны къатты темель устюне къойгъансынъ.

[6] Онъа учурымны урба киби кийдиргенсинъ, сувлар дагъларнынъ башына етип барды.

[7] Сенинъ серт эмиринъден олар акъты, Сесинъ гудюрдисинден тез къачып кеттилер.

[8] Олар дагъларгъа чыкътылар, вадийлерге тюштилер, Сен бельгилеген ерге акътылар.

[9] Сен оларгъа сынъыр къойдынъ, сувлар оны кене кечип кетмез, ерни кене къапламагъа сув ташкъыны къайтмаз.

[10] Вадийлерде чешмелерни ачып йибердинъ, олар дагълар арасындан акъа,

[11] бутюн кийик айванларны сувара, кийик эшеклер де сувсап сув ичелер.

[12] Шу сувлар боюнда кок къушлары къона, олар пытакълар арасындан оте.

[13] Юкъары эвлеринъден дагъларны суварасынъ, ер юзю ишлеринънинъ мейвасына тоя.

[14] Сен айван ичюн от ве инсан ичюн ешиллик осьтюресинъ. Инсан ешиллик ишлете – топракъ аш бере.

[15] Адамнынъ юрегини къувандыргъан шарапны, инсан юзюнинъ йылтыраткъан ягъны, юрегине къувет берген отьмекни де Сен яратасынъ.

[16] РАББИнинъ тереклери, Озю сачкъан Ливан кедрлери сувгъа тоя.

[17] Оларнынъ пытакъларында къушлар юва ясай, лейлекнинъ ювасы – чам тереклеринде.

[18] Юксек дагълар – дагъ эчкилерине, къаялар исе – къая къоянларнынъ сыгъынагъы.

[19] Мевсимлерни косьтермек ичюн О, айны яратты, ве кунеш батаджакъ ерини биле.

[20] Орталыкъкъа къаранлыкъ тюшюресинъ, гедже ола, ормандаки айванлар авгъа чыкъа.

[21] Яш арсланлар ав къыдырып окюре, Алладан аш истейлер.

[22] Кунеш чыкъкъанда, олар топланалар, юваларына къайтып, яталар.

[23] Инсан исе озь ишине чыкъа, акъшамгъадже чалышмакъ ичюн.

[24] Я РАББИ, Сенинъ ишлеринъ не къадар чокътыр! Эр шейни икметнен яраттынъ, ер Сенинъ иджадынънен толу.

[25] Мына, буюк, уджу корюнмеген денъиз! Анда махлюкъларнынъ сайысы ёкъ, уфакъ ве буюк джанлылар бар.

[26] Денъизде гемилер ялдай, Сен, анда ойнасын деп, яраткъан ливьятан да мында.

[27] Оларнынъ эписи Санъа умют этелер, озь вакътында ашымызны берсин деп, беклейлер.

[28] Оларгъа берсенъ, алалар, къолунъны ачкъанынъда, эйилигинъе тоялар.

[29] Юзюнъни сакълагъанынъда, олар пек къоркъа, нефеслерини кессенъ, ёкъ олалар ве кене топракъкъа къайталар.

[30] Озь джан берген Рухунъны ёлласанъ, яратылалар, ер юзюне Сен янъы къыяфет бересинъ.

[31] РАББИнинъ шурети эбедий олсун, Озь ишлерине къувансын РАББИ!

[32] О, ерге бакъкъанда, ер титрей, дагъларгъа тийгенде, олар тютюн чыкъара.

[33] Омюрбилля РАББИге йырларым, мен яшагъан вакътымда Аллама чалгъы чаларым!

[34] Меним лафым Онъа хош кельсин, мен РАББИ ичюн къуванырым.

[35] Гуналылар дюньядан ёкъ олсун, къанун бозгъанлар ёкъ олып кетсин! Эй, джаным, РАББИни алгъышла! Эльхамдюлилля!

Зебур — Chapters