Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:49

[1] Баш чалгъыджы ичюн. Къорах огъуллары ичюн. Аль-аламот. Йыр.

[2] Биз Аллагъа сыгъынамыз, О, бизге къувет бере. Агъыр вакъытларымызда О, бизге тез-тез ярдым этип тура.

[3] Шунынъ ичюн ер юзю тепренсе биле, дагълар денъизлернинъ багърына барып тюшсе де, биз къоркъмамыз.

[4] Сувлар шувулдап, копюрильсе де, дагълар фуртунадан титресе де, биз къоркъмамыз! Сэла

[5] Дерьянынъ сувлары Алланынъ шеэрине къуванч кетире, Юдже Алланынъ азиз яшагъан ерини севиндире.

[6] Алла онынъ ортасында, о, тепренмез. Танъ аткъанынен Алла Озь шеэрине ярдым этер.

[7] Халкълар шамата къопарды, падишалыкълар озь ерлеринден кочьти. Алла сес берди, ве дюнья ирип кетти.

[8] Ордуларнынъ РАББИси бизнен, Якъупнынъ Алласы – бизим къалемиз! Сэла

[9] Келинъиз, РАББИнинъ ишлерине бакъынъыз; О, ер юзюни бозып, оны бош къалдырды.

[10] О, ернинъ четлерине къадар дженклерни токътата, яйны сындырып, мызракъны парчалай, дженк арабаларыны якъып, оларны кульге айландыра.

[11] «Токътанъыз да, билинъиз: Мен – Аллам. Халкълар арасында Мени юксельтеджеклер, ер юзюнде Мени юксельтеджеклер».

[12] Ордуларнынъ РАББИси бизнен, Якъупнынъ Алласы – бизим къалемиз! Сэла

Зебур — Chapters