Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:04

[1] Баш чалгъыджы ичюн. Давутнынъ зебуры.

[2] Я РАББИ, не вакъыткъадже мени унутаджакъсынъ? Не вакъыткъадже менден юзюнъни сакълайджакъсынъ?

[3] Не вакъыткъадже озь тюшюнджелеримнен дженклешеджегим, не вакъыткъадже юрегимни чекиштиреджегим? Не вакъыткъадже душман мени енъеджек?

[4] Я РАББИ, Аллам, манъа бакъып, джевап бер, меним козьлериме ярыкъ бер, олюм юкъусына батып къалмайым!

[5] Душманым: «Оны енъдим», – демесин, аякъларым тайгъанда, мени къувгъанлар севинмесин.

[6] Мен Сенинъ буюк севгинъе ишанам, Сенден кельген къуртарув ичюн юрегим къувана. РАББИге йыр йырлайджагъым, чюнки О, манъа яхшылыкъ япты!

Зебур — Chapters