[1] O Zot, ti ke qenë i mbarë për tokën tënde dhe e ke kthyer Jakobin nga robëria.
[2] Ti ke falur paudhësinë e popullit tënd dhe ke mbuluar tërë mëkatet e tyre. (Sela)
[3] Ti ke larguar gjithë indinjatën tënde dhe ke lënë mënjanë zemërimin tënd të zjarrtë.
[4] Na përtëri, o Perëndi i shpëtimit tonë, dhe jepi fund indinjatës sate kundër nesh.
[5] A do të mbetesh i zemëruar me ne përjetë? A do ta vazhdosh zemërimin tënd brez pas brezi?
[6] A nuk do të na japësh përsëri jetën, me qëllim që populli yt të mund të gëzohet te ti?
[7] Tregona, o Zot, mirësinë tënde dhe falna shpëtimin tënd.
[8] Una kam për të dëgjuar atë që Perëndia, Zoti, ka për të thënë; me siguri ai do t'i flasë për paqe popullit të tij dhe shenjtorëve të tij, por nuk do të lejojë që ata të jetojnë përsëri si njerëz pa mend.
[9] Me siguri shpëtimi i tij është afër atyre që kanë frikë prej tij, sepse lavdia e tij mund të banojë në vendin tonë.
[10] Mirësia dhe e vërteta u takuan; drejtësia dhe paqja janë puthur njera me tjetrën.
[11] E vërteta do të mbijë nga toka dhe drejtësia do të shikojë nga qielli.
[12] Po, Zoti do të japë atë që është e mirë, dhe toka jonë do të prodhojë frytin e saj.
[13] Drejtësia do të ecë para tij dhe do të përgatisë udhën për hapat e tij.