[1] O Zot, dëgjo lutjen time dhe britma ime arriftë tek ty.
[2] Mos ma fshih fytyrën tënde ditën e fatkeqësisë sime. Zgjate ndaj meje veshin tënd; kur unë të kërkoj, nxito të më përgjigjesh.
[3] Sepse ditët e mia davariten si tymi dhe kockat e mia digjen si urë zjarri.
[4] Zemra ime është goditur dhe thahet si bari, dhe unë harroj madje të ha ushqim.
[5] Duke vajtuar vazhdimisht, lëkura ime po u ngjitet kockave të mia.
[6] I ngjaj pelikanit të shketëtirës dhe jam bërë si bufi i vendeve të shkretuara.
[7] Jam pa gjumë dhe si harabeli i vetmuar mbi çati.
[8] Armiqtë e mi tallen me mua tërë ditën; ata që më përqeshin flasin kundër meje.
[9] Sepse e ha hirin si buka dhe përzjej lotët me atë që pi.
[10] Po, për shkak të indinjatës sate dhe të zemërimit tënd, më ngrite dhe më hodhe larg.
[11] Ditët e mia janë si hija që zgjatet, dhe unë po thahem si bari.
[12] Por ti, o Zot, mbetesh përjetë, dhe kujtimi yt zgjat brez pas brezi.
[13] Ti do të ngrihesh dhe do të të vijë keq për Sionin, sepse erdhi koha të tregosh dhembshuri ndaj tij; dhe koha e caktuar erdhi.
[14] Sepse shërbëtorët e tu i duan edhe gurët e tij dhe u vjen keq për pluhurin e tij.
[15] Po, kombet do të kenë frikë nga emri i Zotit dhe gjithë mbretërit e dheut nga lavdia jote,
[16] kur Zoti do të rindërtojë Sionin dhe do të duket në lavdinë e tij.
[17] Ai do të dëgjojë lutjen e njerëzve të braktisur dhe nuk do ta përbuzë lutjen e tyre.
[18] Kjo do të shkruhet për brezin e ardhshmëm, dhe populli që do të krijohet do të lëvdojë Zotin,
[19] sepse ai shikon nga lartësia e shenjtërores së tij; nga qielli Zoti këqyr dheun,
[20] për të dëgjuar vajtimin e robërve, për të çliruar të dënuarit me vdekje;
[21] me qëllim që në Sion të shpallin emrin e Zotit dhe në Jeruzalem lavdinë e tij,
[22] kur popujt dhe mbretëritë do të mblidhen bashkë për t'i shërbyer Zotit.
[23] Rrugës ai ka pakësuar fuqinë time dhe ka shkurtuar ditët e mia.
[24] Kam thënë: "O Perëndia im, mos më merr në mes të ditëve të mia. Vitet e tua zgjasin brez pas brezi.
[25] Së lashti ti ke vendosur tokën dhe qiejtë janë vepër e duarve të tua;
[26] ata do të zhduken, por ti do të mbetesh; do të konsumohen të gjithë si një rrobe; ti do t'i ndërrosh si një rrobe dhe ata do të ndryshohen.
[27] Por ti je gjithnjë po ai dhe vitet e tua nuk do të kenë kurrë fund.
[28] Bijtë e shërbëtorëve të tu do të kenë një vendbanim dhe pasardhësit e tyre do të jenë të qëndrueshëm para teje".