[1] Mbaje mend, o Zot, Davidin dhe të gjitha mundimet e tij,
[2] ashtu si ai iu betua Zotit dhe lidhi kusht me të Fuqishmin e Jakobit, duke thënë:
[3] "Nuk do të hyj në çadrën e shtëpisë sime, nuk do të hipi mbi shtratin tim;
[4] nuk do t'i jap gjumë syve të mi as pushim qepallave të mia,
[5] deri sa të kem gjetur një vend për Zotin, një banesë për të Fuqishmin e Jakobit".
[6] Ja, dëgjuam të flitet për të në Efratah, e gjetëm në fushat e Jaarit.
[7] Le të shkojmë në banesën e tij, le ta adhurojmë përpara fronit të këmbëve të tij.
[8] Çohu, o Zot, dhe eja në vendin ku pushon ti dhe arka e forcës sate.
[9] Priftërinjtë e tu le të vishen me drejtësi, dhe le të këndojnë nga gëzimi shenjtorët e tu.
[10] Për hir të Davidit, shërbëtorit tënd, mos e dëbo fytyrën e të vajosurit tënd.
[11] Zoti iu betua Davidit në të vërtetë dhe nuk do të ndryshojë: "Unë do të vë mbi fronin tënd një fryt të të përbrendëshmëve të tua.
[12] Në rast se bijtë e tu do të respektojnë besëlidhjen time dhe porositë e mia, që unë do t'u mësojë atyre, edhe bijtë e tyre do të ulen përjetë mbi fronin tënd".
[13] Duke qenë se Zoti e ka zgjedhur Sionin, ai e ka dashur atë për banesën e tij:
[14] "Ky është vendi im i pushimit përjetë; këtu do të banoj, sepse e kam dashur.
[15] Do të bekoj fort zahiretë e tij, do t'i ngop me bukë të varfërit e tij;
[16] do t'i vedh priftërinjtë e tij me shpëtim, do të ngazëllojnë shenjtorët e tij me britma gëzimi.
[17] Këtu do ta rris fuqinë e Davidit dhe do t'i jap një llambë të vajosurit tim.
[18] Do t'i mbuloj me turp armiqtë e tij, por mbi të do të lulëzojë kurora e tij".