[1] O Perëndi, ti je Perëndia im, unë të kërkoj në mëngjes; shpirti im është i etur për ty; ty të dëshiron mishi im në tokë të thatë dhe të djegur, pa ujë.
[2] Kështu të admirova në shenjtërore, duke soditur forcën tënde dhe lavdinë tënde.
[3] Me qenë se mirësia jote vlen më tepër se jeta, buzët e mia do të të lëvdojnë.
[4] Kështu do të të bekoj deri sa të jetoj dhe në emrin tënd do të ngre duart e mia.
[5] Shpirti im do të ngopet si të kishte ngrënë palcë dhe dhjamë, dhe goja ime do të të lëvdojë me buzë të gëzuara.
[6] Të kujtoj në shtratin tim, të mendoj kur rri zgjuar natën.
[7] Duke qenë se ti ke qenë ndihma ime, unë këndoj tërë gëzim në hijen e krahëve të tu.
[8] Shpirti im mbahet ngushtë te ti; dora jote e djathtë më mban.
[9] Por ata që kërkojnë jetën time për ta shkatërruar, do të zbresin në pjesët më të ulta të tokës.
[10] Ata do t'i dorëzohen pushtetit të shpatës dhe do të bëhen pre e çakejve.
[11] Por mbreti do të gëzohet te Perëndia; kushdo që betohet për të do të përlëvdohet, sepse goja e gënjeshtrave do të detyrohet të mbyllet.