[1] Селадан чүл аша Сион тавына, илнең идарәчесенә бүләккә бәрәннәр җибәрегез!
[2] Арнон елгасындагы кичүләр янында мәабиләрнең кызлары кая барып бәрелергә белмәгән кошлар, оясыннан чыгарып ташланган кош балалары хәлендә.
[3] «Киңәш бир безгә, карар кыл: көн үзәгендә безне төн сыман күләгәң белән капла, сөрелгән халыкны яшер, качакларны сатма.
[4] Илләреннән сөрелгән Мәаб халкы синдә яшәп торсын, җимерүче-талаучыдан сакла аларны!» Изүче юк ителгәч, җимерү-талау туктагач, бу җирне таптаучы юк булгач,
[5] Давыт чатырында мәрхәмәткә нигезләнгән тәхет урнашачак, анда гаделлек эзләүче һәм дөреслеккә омтылучы, ышанычлы хаким утырачак.
[6] Мәабның горурлыгы, аның чамасыз горурлыгы, мин-минлеге вә тәкәбберлеге хакында ишеткән идек без, әмма бу – шапырыну гына.
[7] Инде Мәаб, үзен кызганып, үкереп-үкереп елый, һәммәсе күз яше коя, Кыйр-Харесетның татлы йөзем көлчәләрен сагынып ыңгыраша.
[8] Хишбун кырлары да, Сибманың йөзем куаклары да корыган, ә элек халыкларның җитәкчеләре аларның иң шәп жимешләреннән кәефләнә иде; ул йөзем ботаклары бит Ягызерга кадәр барып җитә, чүл буйлап сузыла иде, аның үсентеләре, тармакланып, диңгез аръягына хәтле чыга иде.
[9] Менә, Сибманың йөзем куакларын кызганып, мин Ягызер белән бергә елыйм; сезне, и Хишбун, и Элгале, күз яшьләрем белән чылатам, чөнки сезнең йөзем җыйгандагы һәм иген ургандагы шатлыклы авазларыгыз инде ишетелми;
[10] мул уңышлы бакчалардан шатлык-куанычлар юкка чыкты, йөзем бакчаларында инде беркем җырламый – сөенечле авазлар яңгырамый, беркем йөзем изгечләрдә җимеш изми-таптамый; күңелле авазлар тынды.
[11] Шуңа күрә йөрәгем, Мәабны кызганып, гөслә кебек ыңгыраша, җаным Кыйр-Хересны кайгыртып кыйнала.
[12] Мәаб кешеләре, калку җиргә килеп, арыганчы ялынса-ялварса да, изге урынга килеп, күпме генә дога кылса да, һәммәсе файдасызга.
[13] Мәаб хакында Раббы күптәннән әйткән сүз әнә шундый иде.
[14] Ә хәзер Раббы болай ди: – Ялланып эшләгән кеше елларны төгәл санаган кебек, нәкъ өч ел үтүгә Мәабның мәһабәтлелеге күп санлы халкы белән бергә түбәнсетеләчәк. Бик аз кеше генә котылып калачак, һәм алар көчсез булачак.