Skip to content
Opens in a new window

[1] Omnis sapientia a Domino Deo est et cum illo fuit semper et est ante aevum.

[2] Arenam maris et pluviae guttas et dies saeculi quis dinumeravit? Altitudinem caeli et latitudinem terrae et profundum abyssi quis mensus est?

[3] Sapientiam Dei praecedentem omnia quis investigavit?

[4] Prior omnium creata est sapientia, et intellectus prudentiae ab aevo.

[5] Fons sapientiae verbum Dei in excelsis, et ingressus illius mandata aeterna.

[6] Radix sapientiae cui revelata est? Et astutias illius quis agnovit?

[7] Disciplina sapientiae cui revelata est et manifestata? Et multiplicem peritiam illius quis intellexit?

[8] Unus est Altissimus, creator omnipotens et rex potens et metuendus nimis, sedens super thronum suum et dominans, Deus.

[9] Ipse creavit illam in spiritu sancto et vidit et dinumeravit et mensus est;

[10] et effudit illam super omnia opera sua et super omnem carnem secundum largitatem suam et praebuit illam diligentibus se.

[11] Timor Domini gloria et gloriatio et laetitia et corona exsultationis.

[12] Timor Domini delectabit cor et dabit laetitiam et gaudium et longitudinem dierum.

[13] Timenti Dominum bene erit in extremis, et in die defunctionis suae benedicetur.

[14] Dilectio Dei honorabilis sapientia;

[15] quibus autem apparuerit, dispertit eam in visionem sui ipsius et in agnitione magnalium suorum.

[16] Initium sapientiae timor Domini, et cum fidelibus in vulva concreata est; cum hominibus veritatis ab aevo fundata est et semini eorum se credet.

[17] Timor Domini scientiae religiositas;

[18] religiositas custodiet et iustificabit cor, iucunditatem atque gaudium dabit. (19)

[20] Plenitudo sapientiae est timere Deum; et inebriat eos fructibus suis.

[21] Omnem domum illius implebit rebus pretiosis et receptacula thesauris illius.

[22] Corona sapientiae timor Domini, repollens pacem et salutis fructum:

[23] utraque autem sunt dona Dei.

[24] Scientiam et intellectum prudentiae sapientia effundit quasi pluviam; et gloriam tenentium se exaltat.

[25] Radix sapientiae est timere Dominum, et rami illius longaevi.

[26] In thesauris sapientiae intellectus et scientiae religiositas; exsecratio autem peccatoribus sapientia.

[27] Timor Domini expellit peccatum; cum autem adsit, omnem avertit iram.

[28] Nam, qui sine timore est, non poterit iustificari; iracundia enim animositatis illius subversio illi erit.

[29] Usque in tempus sustinebit patiens, et postea erit redditio iucunditatis.

[30] Bonus sensus usque in tempus abscondet verba illius, et labia multorum enarrabunt sensum illius.

[31] In thesauris sapientiae parabola disciplinae;

[32] exsecratio autem peccatori cultura Dei.

[33] Fili, concupiscens sapientiam conserva iustitiam, et Deus praebebit illam tibi.

[34] Sapientia enim et disciplina timor Domini, et quod beneplacitum est illi,

[35] fides et mansuetudo.

[36] Ne sis incredibilis timori Domini et ne accesseris ad illum duplici corde.

[37] Ne fueris hypocrita in conspectu hominum et cave a labiis tuis.

[38] Ne extollas teipsum, ne forte cadas et adducas animae tuae inhonorationem,

[39] et revelet Deus absconsa tua et in medio synagogae elidat te;

[40] quoniam accessisti maligne ad timorem Domini, et cor tuum plenum est dolo et fallacia.

Ecclesiasticus — Chapters