[1] Deus creavit de terra hominem et secundum imaginem suam fecit illum;
[2] et iterum convertit illum in ipsam et secundum se vestivit illum virtute.
[3] Numerum dierum et tempus dedit illi et dedit illi potestatem eorum, quae sunt super terram.
[4] Posuit timorem illius super omnem carnem, ut dominaretur bestiarum et volatilium.
[5] Creavit illis consilium et linguam et oculos et aures et cor dedit illis excogitandi et disciplina intellectus replevit illos.
[6] Creavit illis scientiam spiritus, sensu implevit cor illorum et mala et bona ostendit illis.
[7] Posuit timorem suum super corda illorum ostendens illis magnalia operum suorum
[8] et dedit illis gloriari in mirabilibus illius, ut nomen sanctificationis collaudent et magnalia enarrent operum eius.
[9] Addidit illis disciplinam et legem vitae hereditavit illos.
[10] Testamentum aeternum constituit cum illis et iustitiam et iudicia sua ostendit illis.
[11] Et magnalia honoris eius vidit oculus illorum, et honorem vocis eius audierunt aures illorum, et dixit illis: " Attendite ab omni iniquo ".
[12] Et mandavit illis unicuique de proximo suo.
[13] Viae illorum coram ipso sunt semper: non sunt absconsae ab oculis ipsius.
[14] In unamquamque gentem praeposuit rectorem,
[15] et pars Dei Israel factus est.
[16] Et omnia opera illorum velut sol in conspectu eius; et oculi eius sine intermissione inspicientes in viis eorum.
[17] Non sunt absconsae iniquitates illorum et omnia peccata eorum in conspectu Dei.
[18] Eleemosyna viri quasi signaculum cum ipso, et gratiam hominis quasi pupillam conservabit.
[19] Et postea resurget et retribuet illis et retributionem unicuique in caput ipsorum convertet.
[20] Paenitentibus autem dedit viam reditus et confirmavit deficientes sustinere et destinavit illis sortem veritatis.
[21] Convertere ad Dominum et relinque peccata tua;
[22] precare ante faciem Domini et minue offendicula.
[23] Revertere ad Altissimum et avertere ab iniustitia tua et nimis odito exsecrationem.
[24] Et cognosce iustitias et iudicia Dei et sta in sorte propositionis et orationis altissimi Dei.
[25] Altissimum quis laudabit in inferis pro vivis et dantibus confessionem Deo?
[26] Non demoreris in errore impiorum; ante mortem confitere: a mortuo, quasi nihil sit, perit confessio.
[27] Confiteberis vivens, vivus et sanus confiteberis et laudabis Deum et gloriaberis in miserationibus illius.
[28] Quam magna misericordia Domini, et propitiatio illius convertentibus ad se!
[29] Nec enim omnia possunt esse in hominibus, quoniam non est immortalis filius hominis.
[30] Quid lucidius sole? Et hic deficiet. Aut quid nequius quam quod excogitavit caro et sanguis? Et hoc arguetur.
[31] Virtutem altitudinis caeli ipse conspicit, et omnes homines terra et cinis.