[1] Quam bonum est arguere quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere!
[2] Concupiscentia spadonis devirginans iuvenculam:
[3] sic qui facit per vim iudicium iniquum.
[4] Quam bonum est correptum manifestare paenitentiam! Sic enim effugies voluntarium peccatum.
[5] Est tacens, qui invenitur sapiens, et est odibilis, quia procax est ad loquendum.
[6] Est tacens non habens responsum, et est tacens sciens tempus aptum.
[7] Homo sapiens tacebit usque ad tempus, lascivus autem et imprudens non servabunt tempus.
[8] Qui multis utitur verbis, exsecrabitur; et, qui potestatem sibi assumit iniuste, odietur.
[9] Est processus in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum.
[10] Est datum, quod non est utile, et est datum, cuius retributio duplex.
[11] Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levat caput.
[12] Est qui multa redimat modico pretio et restituens ea in septuplum.
[13] Sapiens in verbis seipsum amabilem facit, gratiae autem fatuorum effundentur.
[14] Datum insipientis non erit utile tibi, oculi enim illius septemplices sunt:
[15] exigua dabit et multa improperabit, et apertio oris illius quasi clamantis.
[16] Hodie feneratur quis et cras expetit: odibilis est homo huiusmodi.
[17] Fatuus dicit: " Non est mihi amicus, et non est gratia bonis meis ".
[18] Qui enim edunt panem illius, falsae linguae sunt. Quoties et quanti irridebunt eum!
[19] Neque enim, quod habendum erat, directo sensu distribuit, similiter et, quod non erat habendum, est indifferens ei.
[20] Melius lapsus in pavimento quam lapsus linguae: sic casus malorum festinanter veniet.
[21] Homo acharis quasi fabula importuna; in ore indisciplinatorum assidua erit.
[22] Ex ore fatui reprobabitur parabola, non enim dicit illam in tempore suo.
[23] Est qui vetatur peccare prae inopia, et in requie sua non stimulabitur.
[24] Est qui perdit animam suam prae confusione, et ab imprudenti persona perdet eam; personae autem acceptione perdet se.
[25] Est qui prae confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis.
[26] Opprobrium nequam in homine mendacium, et in ore indisciplinatorum assidue erit.
[27] Potior fur quam assiduitas viri mendacis; perditionem autem ambo hereditabunt.
[28] Mos hominis mendacis est sine honore, et confusio illius cum ipso sine intermissione.
[29] Verbum parabolarum. Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis.
[30] Qui operatur terram suam, inaltabit acervum frugum, et, qui operatur iustitiam, ipse exaltabitur; qui vero placet magnatis, effugiet iniquitatem.
[31] Xenia et dona excaecant oculos iudicum et quasi camus in ore avertunt correptiones eorum.
[32] Sapientia absconsa et thesaurus invisus, quae utilitas in utrisque?
[33] Melior est, qui celat insipientiam suam, quam homo, qui abscondit sapientiam suam.