[1] Honora medicum propter necessitatem; etenim illum creavit Altissimus.
[2] A Deo est enim illi sapientia, et a rege accipiet donationem.
[3] Disciplina medici exaltabit caput illius, et in conspectu magnatorum collaudabitur.
[4] Altissimus creavit de terra medicamenta, et vir prudens non abhorrebit illa.
[5] Nonne a ligno indulcata est aqua amara,
[6] ut agnoscerent homines virtutem illius? Et dedit hominibus scientiam Altissimus, ut honoraretur in mirabilibus suis.
[7] In his curans mitigabit dolorem, et unguentarius faciet pigmenta suavitatis, ut non consumantur opera eius:
[8] et salus super faciem terrae.
[9] Fili, in tua infirmitate ne despicias teipsum, sed ora Dominum, et ipse curabit te.
[10] Averte a delicto et dirige manus et ab omni peccato munda cor tuum;
[11] da suavitatem et memoriam similaginis et impingua oblationem pro opibus tuis. Et da locum medico,
[12] etenim illum Dominus creavit; et non discedat a te, quia opera eius sunt necessaria.
[13] Est enim tempus, quando per manus illorum est solacium.
[14] Ipsi vero Dominum deprecabuntur, ut dirigat ad rectam cognitionem et prosperet curationem.
[15] Qui delinquit in conspectu eius, qui fecit eum, incidet in manus medici.
[16] Fili, in mortuum produc lacrimas et, quasi dira passus, incipe lamentationem et secundum iudicium contege corpus illius et non despicias sepulturam illius.
[17] Amare fer fletum et perfice lamentum
[18] et fac luctum secundum meritum eius, uno die vel duobus propter detractionem, et consolare propter tristitiam.
[19] A tristitia enim festinat mors, et tristitia cordis flectit virtutem.
[20] In abductione permanet tristitia, et vita inopis maledictio cordis.
[21] Ne dederis in tristitia cor tuum, sed repelle eam a te et memento novissimorum.
[22] Ne ultra memineris: neque enim est conversio; et huic nihil proderis et teipsum pessimabis.
[23] Memor esto iudicii eius, sic enim erit et tuum: mihi heri, et tibi hodie.
[24] In requie mortui requiescere fac memoriam eius et consolare in illo in exitu spiritus sui.
[25] Sapientia scribae in opportunitate vacationis; et, qui minoratur operatione, ipse sapientia replebitur. Qua sapientia replebitur,
[26] qui tenet aratrum et qui gloriatur in iaculo stimuli? Boves agitat et conversatur in operibus eorum, et enarratio eius in filiis taurorum.
[27] Cor suum dabit ad versandos sulcos, et vigilia eius in sagina vaccarum.
[28] Sic omnis faber et architectus, qui noctem tamquam diem transigit, qui sculpit signacula sculptilia, et assiduitas eius variare picturam; cor suum dabit in similitudinem picturae, et vigilia sua perficere opus.
[29] Sic faber ferrarius sedens iuxta incudem et considerans opus ferri; vapor ignis uret carnes eius, et in calore fornacis concertatur.
[30] Vox mallei exsurdat aurem eius, et contra similitudinem vasis oculus eius.
[31] Cor suum dabit in consummationem operum et vigilia sua ornare in perfectionem.
[32] Sic figulus sedens ad opus suum, convertens pedibus suis rotam, qui in sollicitudine positus est semper propter opus suum, et in numero est omnis operatio eius;
[33] in brachio suo formabit lutum et ante canos suos curvabit virtutem suam:
[34] cor suum dabit, ut consummet linitionem, et vigilia sua mundare fornacem.
[35] Omnes hi in manibus suis speraverunt, et unusquisque in arte sua sapiens est.
[36] Sine his omnibus non aedificabitur civitas,
[37] et non inhabitabunt nec inambulabunt. Verumtamen in consilium populi non requirentur et in ecclesiam non transilient;
[38] super sellam iudicis non sedebunt et decretum iudicii non intellegent neque palam facient disciplinam et iudicium et in parabolis non invenientur;
[39] sed creaturam laboris confirmabunt, et sollicitudo illorum in operatione artis.