[1] et ab iteratione sermonis auditus et a revelatione sermonis absconditi. Et eris vere sine confusione et invenies gratiam in conspectu omnium hominum. Ne pro his omnibus confundaris, ne accipias personam, ut delinquas:
[2] de lege Altissimi et testamento et de iudicio, iustificans impium,
[3] de ratione sociorum et viatorum et de datione hereditatis alienorum,
[4] de aequalitate staterae et ponderum, de acquisitione multorum et paucorum,
[5] de pretio emptionis negotiatorum et de multa disciplina filiorum et servo pessimo latus sanguinare.
[6] Super mulierem nequam bonum est signum;
[7] ubi manus multae sunt, claude et, quodcumque trades, numera et appende: datum vero et acceptum omne describe.
[8] De disciplina insensati et fatui et de seniore, qui iudicatur de fornicatione; et eris eruditus in veritate et probatus in conspectu omnium vivorum.
[9] Filia patri est abscondita vigilia, et sollicitudo eius aufert somnum: in adulescentia sua, ne forte adulta efficiatur, viro nuptum locata, ne odibilis fiat;
[10] ne quando polluatur in virginitate sua et in paternis suis gravida inveniatur; ne forte viro desponsata transgrediatur aut, cum eo commorata, ne sterilis inveniatur.
[11] Super filiam immodestam confirma custodiam, ne quando faciat te in opprobrium venire inimicis, in detractionem in civitate et obiectionem plebis, et confundat te in multitudine populi.
[12] Omni homini ne det speciem et in medio mulierum non commoretur;
[13] de vestimentis enim procedit tinea, et a muliere iniquitas mulieris.
[14] Melior est enim iniquitas viri quam mulier benefaciens, et mulier confundens in opprobrium.
[15] Memor ero igitur operum Domini et, quae vidi, annuntiabo: in sermonibus Domini opera eius, et factum est in voluntate sua iudicium.
[16] Sol illuminans per omnia respexit, et gloria Domini plenum est opus eius.
[17] Non valent sancti Domini enarrare omnia mirabilia eius. Confirmavit Dominus exercitus suos stabiliri coram gloria sua.
[18] Abyssum et cor hominum investigavit et in astutia eorum excogitavit.
[19] Cognovit enim Dominus omnem scientiam et inspexit in signum aevi annuntians, quae praeterierunt et quae superventura sunt, et revelans vestigia occultorum.
[20] Non praeterit illum omnis cogitatus, et non abscondit se ab eo ullus sermo.
[21] Magnalia sapientiae suae ordinavit, unicus est ante saeculum et usque in saeculum; neque augetur
[22] neque minuitur et non eget alicuius consilio.
[23] Quam desiderabilia omnia opera eius, et tamquam scintilla spectatu!
[24] Omnia haec vivunt et manent in saeculum, et in omni necessitate omnia obaudiunt ei;
[25] omnia duplicia, unum contra unum, et non fecit quidquam deficiens.
[26] Alterum alterius confirmat bonum; et quis satiabitur videns gloriam eius?