[1] Fili, eleemosynam pauperis ne defraudes et oculos tuos ne transvertas a paupere.
[2] Animam esurientem ne contristaveris et non exasperes pauperem in inopia sua.
[3] Cor inopis ne afflixeris et non protrahas datum angustianti.
[4] Rogationem contribulati ne abicias et non avertas faciem tuam ab egeno.
[5] Ab inope ne avertas oculos tuos propter iram et non des ei locum tibi retro maledicendi;
[6] maledicentis enim tibi in amaritudine animae, exaudietur precatio illius: exaudiet autem eum, qui fecit illum.
[7] Congregationi affabilem te facito et presbytero humilia animam tuam et magnato humilia caput tuum.
[8] Declina pauperi sine tristitia aurem tuam et redde debitum tuum et responde illi pacifica in mansuetudine.
[9] Libera eum, qui iniuriam patitur, de manu opprimentis eum et non acide feras in anima tua in iudicando.
[10] Esto pupillis misericors ut pater et pro viro matri illorum;
[11] et eris velut filius Altissimi oboediens, et miserebitur tui magis quam mater.
[12] Sapientia filiis suis vitam inspiravit et suscipit inquirentes se.
[13] Qui illam diligit, diligit vitam; et, qui vigilaverint ad illam, complectentur placorem a Domino.
[14] Qui tenuerint illam, gloriam hereditabunt, et, quo introibit, benedicet Deus.
[15] Qui serviunt ei, obsequentes erunt Sancto, et eos, qui diligunt illam, diligit Deus.
[16] Qui audit illam, iudicabit gentes; et, qui intuetur illam, permanebit confidens.
[17] Si crediderit ei, hereditabit illam, et erunt in possessione generationes illius.
[18] Quoniam in simulatione ambulat cum eo et in primis explorat eum,
[19] timorem et tremorem inducet super illum et probabit illum in tentatione doctrinae suae, donec ipse teneat eam in cogitationibus suis et credat animae illius.
[20] Et redibit recta ad illum et firmabit illum et laetificabit illum
[21] et denudabit illi absconsa sua et thesaurizabit super illum scientiam et intellectum iustitiae.
[22] Si autem oberraverit, derelinquet eum et tradet eum in manus inimici sui.
[23] Fili, observa tempus et devita a malo
[24] et pro anima tua ne confundaris;
[25] est enim confusio adducens peccatum, et est confusio adducens gloriam et gratiam.
[26] Ne accipias faciem adversus animam tuam nec adversus animam tuam mendacium.
[27] Ne reverearis proximum tuum in casu suo
[28] nec retineas verbum in tempore suo; non abscondas sapientiam tuam in decorem.
[29] In verbo enim agnoscitur sapientia, et sensus in responsione linguae.
[30] Non contradicas verbo veritatis ullo modo et de ineruditione tua confundere.
[31] Non confundaris confiteri peccata tua et ne subicias te omni homini pro peccato.
[32] Noli resistere contra faciem potentis nec coneris contra ictum fluvii.
[33] Usque ad mortem agonizare pro iustitia, et Deus expugnabit pro te inimicos tuos.
[34] Noli citatus esse in lingua tua et pavidus et remissus in operibus tuis.
[35] Noli esse sicut leo in domo tua evertens domesticos tuos et opprimens subiectos tibi.
[36] Non sit porrecta manus tua ad accipiendum et ad dandum collecta.