Skip to content
Opens in a new window

[1] O mors, quam amara est memoria tua homini pacem habenti in substantiis suis,

[2] viro quieto et, cuius viae directae sunt in omnibus, et adhuc valenti accipere voluptatem!

[3] O mors, bonum est iudicium tuum homini indigenti et, qui minoratur viribus,

[4] defecto aetate et, cui de omnibus cura est, qui fiduciam amisit et perdidit patientiam!

[5] Noli metuere iudicium mortis; memento eorum, qui ante te fuerunt et qui superventuri sunt tibi: hoc iudicium a Domino omni carni;

[6] et quid resistis beneplacito Altissimi? Sive decem sive centum sive mille anni,

[7] non est enim in inferno accusatio vitae.

[8] Filii abominationum fiunt filii peccatorum, et qui conversantur in sedibus impiorum;

[9] filiorum peccatorum periet hereditas, et cum semine illorum assiduitas opprobrii.

[10] De patre impio queruntur filii, quoniam propter illum sunt in opprobrio.

[11] Vae vobis, viri impii, qui dereliquistis legem Domini Altissimi!

[12] Et, si nati fueritis, in maledictione nascemini; et, si mortui fueritis, in maledictione erit pars vestra.

[13] Omnia, quae de terra sunt, in terram convertentur, sic impii a maledicto in perditionem.

[14] Luctus hominum in corpore ipsorum; nomen autem impiorum non bonum delebitur.

[15] Curam habe de bono nomine; hoc enim magis permanebit tibi quam mille thesauri pretiosi et magni:

[16] bonae vitae numerus dierum, bonum autem nomen permanebit in aevum.

[17] Melior est homo, qui abscondit stultitiam suam, quam homo, qui abscondit sapientiam suam. Sapientia enim abscondita et thesaurus invisibilis, quae utilitas in utrisque?

[18] Disciplinam in pace conservate, filii;

[19] verumtamen reveremini iudicium meum:

[20] non est enim bonum omnem reverentiam observare, et non omnis pudor probatus.

[21] Erubescite a patre et a matre de fornicatione et a praesidente et a potente de mendacio,

[22] a principe et a iudice de delicto, a synagoga et plebe de iniquitate,

[23] a socio et amico de iniustitia et de loco, in quo habitas,

[24] de furto, de veritate Dei et testamento, de impositione cubiti super mensam et a despectione dati et accepti,

[25] a salutantibus de silentio, a respectu mulieris fornicariae et ab aversione vultus cognati

[26] et ab auferendo partem et non restituendo

[27] et a respiciendo mulierem alieni viri et a curiositate in ancillam eius, neque steteris ad lectum eius;

[28] ab amicis de sermonibus improperii, et, cum dederis, ne improperes;

Ecclesiasticus — Chapters