Skip to content
Opens in a new window

[1] In tribus placitum est spiritui meo, quae sunt probata coram Deo et hominibus:

[2] concordia fratrum et amor proximorum et vir et mulier bene sibi consentientes.

[3] Tres species odivit anima mea, et aggravor valde animae illorum:

[4] pauperem superbum, divitem mendacem, senem fatuum et insensatum.

[5] In iuventute tua non congregasti; quomodo in senectute tua invenies?

[6] Quam speciosum canitiei iudicium, et presbyteris cognoscere consilium!

[7] Quam speciosa veteranis sapientia, et gloriosis intellectus et consilium!

[8] Corona senum multa peritia, et gloria illorum timor Dei.

[9] Novem insuspicabilia cordis magnificavi, et decimum dicam in lingua hominibus:

[10] homo, qui iucundatur in filiis, vivens et videns subversionem inimicorum suorum;

[11] beatus, qui habitat cum muliere sensata et non arat in bove et in asino simul; et qui lingua sua non est lapsus, et qui non servivit indigno se;

[12] beatus, qui invenit amicum verum, et qui enarrat iustitiam auri audienti;

[13] quam magnus, qui invenit sapientiam et scientiam, sed non est super timentem Dominum.

[14] Timor Dei super omnia excedit;

[15] qui tenet illum, cui assimilabitur?

[16] Timor Dei initium dilectionis eius; fides autem initium adhaesionis ei.

[17] Omnis plaga tristitia cordis est, et omnis malitia nequitia mulieris.

[18] Et omnem plagam et non plagam cordis;

[19] et omnem nequitiam et non nequitiam mulieris;

[20] et omnem calamitatem et non calamitatem odientium;

[21] et omnem vindictam et non vindictam inimicorum.

[22] Non est venenum nequius super venenum colubri,

[23] et non est ira super iram mulieris; commorari leoni et draconi placebit quam habitare cum muliere nequam.

[24] Nequitia mulieris immutat faciem eius et obscurat vultum eius tamquam ursus. In medio proximorum eius accumbet vir eius

[25] et invitus suspirabit amare.

[26] Parva omnis malitia prae malitia mulieris: sors peccatorum cadat super illam.

[27] Sicut ascensus arenosus in pedibus veterani, sic mulier linguata homini quieto.

[28] Ne incidas in mulieris speciem et non concupiscas mulieris opes.

[29] Ira et irreverentia et confusio magna

[30] mulier, si primatum habeat super virum suum.

[31] Cor humile et facies tristis et plaga cordis mulier nequam.

[32] Manus debiles et genua dissoluta mulier, quae non beatificat virum suum.

[33] A muliere initium factum est peccati, et per illam omnes morimur.

[34] Non des aquae tuae exitum, nec modicum, nec mulieri nequam veniam prodeundi.

[35] Si non ambulaverit ad manum tuam, confundet te in conspectu inimicorum;

[36] a carnibus tuis abscinde illam et dimitte illam de domo tua.

Ecclesiasticus — Chapters