Skip to content
Opens in a new window

[1] Sapientia humiliati exaltabit caput illius et in medio magnatorum consedere illum faciet.

[2] Non laudes virum in specie sua neque spernas hominem deformem in visu suo.

[3] Brevis in volatilibus est apis, et initium dulcoris habet fructus illius.

[4] In vestitu ne glorieris umquam nec in die honoris tui extollaris, quoniam mirabilia opera Altissimi solius, et absconsa et invisa hominibus opera illius.

[5] Multi tyranni sederunt in terra, et insuspicabilis portavit diadema.

[6] Multi potentes exhonorati sunt valide, et gloriosi traditi sunt in manus alterorum.

[7] Priusquam interroges, ne vituperes quemquam, sed, postquam interrogaveris, corripe iuste.

[8] Priusquam audias, ne respondeas verbum et in medio sermonum ne adicias loqui.

[9] De ea re, quae te non molestat, ne certeris et in iudicio peccantium ne consistas.

[10] Fili, ne in multis sint actus tui; etsi festinaveris, non eris immunis a delicto: si enim persecutus fueris, non apprehendes, et non effugies, si discurreris.

[11] Est homo laborans et festinans et dolens et tanto magis non abundabit.

[12] Est homo marcidus egens susceptione, plus deficiens virtute et abundans paupertate;

[13] et oculus Dei respexit illum in bono et erexit eum ab humilitate ipsius et exaltavit caput eius: et mirati sunt in illo multi.

[14] Bona et mala, vita et mors, paupertas et honestas a Deo sunt.

[15] Sapientia et disciplina et scientia legis apud Dominum; dilectio et viae bonorum apud ipsum.

[16] Error et tenebrae peccatoribus concreata sunt; qui autem exsultant in malis, consenescunt in malo.

[17] Datio Dei permanet iustis, et beneplacitum illius successus habebit in aeternum.

[18] Est qui locupletatur parce agendo, et haec est pars mercedis illius

[19] in eo quod dicit: " Inveni requiem mihi, et nunc manducabo de bonis meis solus";

[20] et nescit quod tempus praeteriet, et mors appropinquet, et relinquet omnia aliis et morietur.

[21] Sta in mandato tuo et in illo conversare et in opere mandatorum tuorum veterasce.

[22] Ne mireris in operibus peccatorum; confide autem in Deo et mane in labore tuo.

[23] Facile est enim in oculis Dei subito honestare pauperem.

[24] Benedictio Dei in mercede iusti continuo, et in hora veloci successus illius fructificat.

[25] Ne dicas: " Quid est mihi opus? Et, quae erunt mihi ex hoc bona? ".

[26] Ne dicas: " Sufficiens mihi sum; et, quid ex hoc nunc pessimabor? "

[27] In die bonorum ne immemor sis malorum et in die malorum ne immemor sis bonorum,

[28] quoniam facile est coram Deo in die obitus retribuere unicuique secundum vias suas.

[29] Malitia horae oblivionem facit luxuriae magnae, et in fine hominis denudatio operum illius.

[30] Ante mortem ne laudes hominem quemquam, quoniam in extremis suis agnoscitur vir.

[31] Non omnem hominem inducas in domum tuam, multae enim sunt insidiae dolosi.

[32] Sicut enim eructant praecordia foetentium, et sicut perdix inducitur in caveam, et ut caprea in laqueum, sic et cor superborum, et sicut prospector videns casum proximi sui.

[33] Bona enim in mala convertens insidiator et in electis imponet maculam.

[34] A scintilla una augentur carbones, et ab uno doloso augetur sanguis; homo vero peccator sanguini insidiatur.

[35] Attende tibi a pestifero, fabricat enim mala; ne forte inducat super te maculam in perpetuum.

[36] Admitte ad te alienigenam, et subvertet te in turbore et abalienabit te a tuis propriis.

Ecclesiasticus — Chapters