Skip to content
Opens in a new window

[1] Operarius ebriosus non locupletabitur; et, qui spernit modica, paulatim decidet.

[2] Vinum et mulieres apostatare faciunt sensatos; et, qui se iungit fornicariis, peribit: putredo et vermes hereditabunt illum.

[3] Anima audax perdet dominum suum; et tolletur de numero anima eius, et extolletur in exemplum maius.

[4] Qui credit cito, levis corde est et minorabitur; et, qui delinquit in animam suam, quis innoxium faciet?

[5] Qui gaudet iniquitate, denotabitur, et, qui odit correptionem, minuetur vita, et, qui odit loquacitatem, exstinguit malitiam. (6)

[7] Ne umquam iteres verbum nequam et durum et prorsus non minoraberis.

[8] De amico et inimico noli narrare et, si notum est tibi delictum, noli denudare:

[9] audiet enim te et cavebit te et quasi defendens peccatum odiet te.

[10] Audisti verbum adversus proximum tuum? Commoriatur in te fidens quoniam non te dirumpet.

[11] A facie verbi parturiet fatuus tamquam parturiens a facie infantis;

[12] sagitta infixa femori carnis, sic verbum in corde stulti.

[13] Corripe amicum, ne forte fecerit malum et ipse dicat: " Non feci "; aut, si fecerit, ne iterum addat facere.

[14] Corripe proximum, ne forte dixerit et, si dixerit, ne forte iteret.

[15] Corripe amicum, saepe enim fit criminatio,

[16] et non omni verbo credas. Est qui labitur lingua sed non ex animo;

[17] quis est enim qui non deliquerit in lingua sua? Corripe proximum, antequam commineris,

[18] et da locum legi Altissimi. Quia omnis sapientia timor Dei et in illa timere Deum, et in omni sapientia dispositio legis.

[19] Et non est sapientia nequitiae scientia, et non est consilium peccatorum prudentia.

[20] Est astutia et ipsa exsecratio, et est insipiens, qui minuitur sapientia.

[21] Melior est homo, qui minuitur sapientia et deficiens sensu in timore, quam qui abundat sensu et transgreditur legem Altissimi.

[22] Est solertia certa et ipsa iniqua.

[23] Et est qui pervertit gratiam, ut proferat iudicium; est qui videtur oppressus et fractus animo, et interiora eius plena sunt dolo.

[24] Et est qui se nimium submittit a multa humilitate; et est qui inclinat faciem suam et fingit se non audire: ubi ignoratus est, praeveniet te.

[25] Et, si ab imbecillitate virium vetetur peccare, si invenerit tempus malefaciendi, malefaciet.

[26] Ex visu cognoscitur vir, et ab occursu faciei cognoscitur sensatus:

[27] amictus corporis et risus dentium et gressus hominis enuntiant de illo.

[28] Est correptio inopportuna, et est indicium, quod non probatur esse bonum; et est tacens, et ipse est prudens.

Ecclesiasticus — Chapters