[1] Laus sapientiae. Sapientia laudabit animam suam et in Deo honorabitur et in medio populi sui gloriabitur
[2] et in ecclesia Altissimi aperiet os suum et in conspectu virtutis illius gloriabitur
[3] et in medio populi sui exaltabitur et in plenitudine sancta admirabitur
[4] et in multitudine electorum habebit laudem et inter benedictos benedicetur dicens:
[5] " Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam.
[6] Ego feci in caelis, ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram.
[7] Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis.
[8] Gyrum caeli circuivi sola et in profundum abyssi ambulavi,
[9] in fluctibus maris et in omni terra steti
[10] et in omni populo et in omni gente primatum habui
[11] et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. In his omnibus requiem quaesivi: cuius in hereditate morabor?
[12] Tunc praecepit et dixit mihi Creator omnium, et, qui creavit me, quietem dedit tabernaculo meo
[13] et dixit mihi: "In Iacob inhabita et in Israel hereditare et in electis meis mitte radices".
[14] Ab initio ante saecula creata sum et usque ad futurum saeculum non desinam.
[15] Et in tabernaculo sancto coram ipso ministravi, et sic in Sion firmata sum et in civitate similiter dilecta requievi, et in Ierusalem potestas mea.
[16] Et radicavi in populo honorificato et in parte Domini, in hereditate illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea.
[17] Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cupressus in montibus Hermon.
[18] Quasi palma exaltata sum in Engaddi, et quasi plantatio rosae in Iericho.
[19] Quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum iuxta aquam in plateis.
[20] Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris.
[21] Et quasi storax et galbanus et ungula et gutta, et quasi libani vapor in tabernaculo.
[22] Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei rami honoris et gratiae.
[23] Ego quasi vitis germinavi gratiam, et flores mei fructus honoris et honestatis.
[24] Ego mater pulchrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei.
[25] In me gratia omnis viae et veritatis, in me omnis spes vitae et virtutis.
[26] Transite ad me, omnes, qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini.
[27] Doctrina enim mea super mel dulcis, et hereditas mea super mel et favum;
[28] memoria mea in generationes saeculorum.
[29] Qui edunt me, adhuc esurient; et, qui bibunt me, adhuc sitient.
[30] Qui audit me, non confundetur; et, qui operantur in me, non peccabunt:
[31] qui elucidant me, vitam aeternam habebunt ".
[32] Haec omnia liber testamenti Altissimi,
[33] lex, quam mandavit nobis Moyses, hereditas domui Iacob.
[34] Posuit David puero suo excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum.
[35] Lex, quae implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum,
[36] quae adimplet quasi Euphrates sensum et quasi Iordanis in tempore messis,
[37] quae redundavit disciplina sicut Nilus et assistens quasi Geon in die vindemiae.
[38] Non perfecit primus scire ipsam, sic nec ultimus investigavit eam.
[39] Super mare enim abundavit cogitatio eius, et consilium illius super abyssum magnam.
[40] Ego sapientia effudi flumina,
[41] ego quasi trames aquae immensae de fluvio et sicut aquaeductus exivi in paradisum.
[42] Dixi: " Rigabo hortum meum plantationum et inebriabo prati mei fructum ".
[43] Et ecce factus est mihi trames in fluvium, et fluvius meus appropinquavit ad mare.
[44] Quoniam doctrinam quasi antelucanum illuminabo et enarrabo illam usque ad longinquum.
[45] Penetrabo omnes inferiores partes terrae et inspiciam omnes dormientes et illuminabo omnes sperantes in Domino;
[46] adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam et relinquam illam in generationes saeculorum et non desinam in progenies illorum usque in aevum sanctum.
[47] Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus illam.