[1] Omnis amicus dicet: " Et ego amicitiam copulavi! "; sed est amicus solo nomine amicus. Nonne tristitia appropinquans usque ad mortem:
[2] sodalis et amicus ad inimicitiam conversus?
[3] O praesumptio nequissima, unde creata es cooperire aridam malitia et dolositate illius?
[4] Sodalis amico coniucundatur in oblectationibus et in tempore tribulationis adversarius erit;
[5] sodalis amico condolet causa ventris et contra hostem accipiet scutum.
[6] Non obliviscaris amici tui in animo tuo et non immemor sis illius in opibus tuis.
[7] Noli consiliari cum eo, qui tibi insidiatur, et a zelantibus te absconde consilium.
[8] Omnis consiliarius prodit consilium, sed est consiliarius pro semetipso.
[9] A consiliario serva animam tuam et prius scito quae sit illius necessitas et ipse enim animo suo cogitabit
[10] ne forte mittat super te sortem et dicat tibi:
[11] " Bona est via tua " et stet e contrario videre quid tibi eveniat.
[12] Noli consiliari cum invido et a zelante te consilium absconde; nec cum muliere de ea, quae ei aemulatur, cum timido de bello, cum negotiatore de traiecticio, cum emptore de venditione, cum viro livido de gratiis agendis,
[13] cum impio de pietate, cum inhonesto de honestate, cum operario otioso de omni opere,
[14] cum mercennario annuali de consummatione anni, cum servo pigro de multa operatione: non attendas his in omni consilio.
[15] Sed cum viro timorato assiduus esto, quemcumque cognoveris observantem mandata,
[16] cuius anima est secundum animam tuam, et qui, cum titubaveris in tenebris, condolebit tibi.
[17] Et consilium cordis statue tecum; non est enim tibi aliud fidelius illo.
[18] Anima viri enuntiat aliquando vera quam septem circumspectores sedentes in excelso ad speculandum.
[19] Et in his omnibus deprecare Altissimum, ut dirigat in veritate viam tuam.
[20] Ante omnia opera verbum verax praecedat te, et ante omnem actum consilium stabile.
[21] Radix consiliorum cor, ex quo partes quattuor oriuntur: bonum et malum, vita et mors; et dominatrix illorum est assidua lingua.
[22] Est vir peritus multorum eruditor et animae suae inutilis est.
[23] Est qui sophistice loquitur et odibilis est; in omni cibo voluptatis defraudabitur.
[24] Non est illi data a Domino gratia: omni enim sapientia defraudatus est.
[25] Est sapiens animae suae sapiens, et fructus sensus illius super corpus suum.
[26] Vir sapiens plebem suam erudit, et fructus sensus illius fideles sunt.
[27] Vir sapiens implebitur benedictionibus, et omnes videntes illum beatum dicent.
[28] Vita viri in numero dierum; dies autem Israel innumerabiles sunt.
[29] Sapiens in populo hereditabit honorem, et nomen illius erit vivens in aeternum.
[30] Fili, in vita tua tenta animam tuam et vide si quid obnoxium ei est: non des illi.
[31] Non enim omnia omnibus expediunt, et non omni animae omne genus placet.
[32] Noli avidus esse in omni epulatione et non te effundas super omnem escam.
[33] In multis enim escis erit infirmitas, et aviditas appropinquabit usque ad choleram.
[34] Propter crapulam multi obierunt; qui autem abstinens est, adiciet vitam.