[1] Non litiges cum homine potente, ne forte incidas in manus illius.
[2] Non contendas cum viro locuplete, ne forte contra te constituat pondus tuum:
[3] multos enim perdidit aurum, et argentum etiam cor regum subvertit.
[4] Non litiges cum homine linguato et non struas in ignem illius ligna.
[5] Non communices homini indocto, ne contemnaris a principibus.
[6] Ne despicias hominem avertentem se a peccato neque improperes ei; memento quoniam omnes in correptione sumus.
[7] Ne spernas hominem in sua senectute, etenim ex nobis senescunt.
[8] Noli de mortuo inimico tuo gaudere; memento quoniam omnes morimur et in gaudium nolumus venire.
[9] Ne despicias narrationem presbyterorum sapientium et in proverbiis eorum conversare;
[10] ab ipsis enim disces sapientiam et doctrinam intellectus et servire magnatis sine querela.
[11] Non te praetereat narratio seniorum: ipsi enim didicerunt a patribus suis;
[12] quoniam ab ipsis disces intellectum et in tempore necessitatis dare responsum.
[13] Non incendas carbones peccatorum arguens eos et ne incendaris flamma ignis peccatorum illorum.
[14] Ne contra faciem stes contumeliosi, ne sedeat quasi insidiator ori tuo.
[15] Noli fenerari homini fortiori te; quod si feneraveris, quasi perditum habe.
[16] Non spondeas super virtutem tuam; quod si spoponderis, quasi restituens cogita.
[17] Non litiges contra iudicem, quoniam secundum placitum suum iudicat.
[18] Cum audace non eas in via, ne forte aggraves mala tua: ipse enim secundum voluntatem suam vadit, et simul cum stultitia illius peries.
[19] Cum iracundo non facias rixam et cum ipso non eas in desertum, quoniam quasi nihil est ante illum sanguis, et, ubi non est adiutorium, elidet te.
[20] Cum fatuis consilium non habeas; non enim poterunt occultare secretum tuum.
[21] Coram extraneo nihil facias cautum; nescis enim quid pariet.
[22] Non omni homini cor tuum manifestes, ne forte repellas a te bonum.