[1] برای خداوند سرودی تازه بسرایید! ای تمامی زمین، برای خداوند بسرایید!
[2] برای خداوند بسرایید و نام او را متبارک خوانید! روز به روز نجات او را بشارت دهید!
[3] جلال او را در میان ملتها بازگویید، و اعمال شگفتش را در میان همۀ قومها!
[4] زیرا خداوند بزرگ است و به‌غایت شایان ستایش؛ از او می‌باید ترسید، بیش از همۀ خدایان.
[5] زیرا همۀ خدایانِ قومها، بتهای بی‌ارزشند، اما یهوه آسمانها را بساخت.
[6] فرّ و شکوه به حضور وی است و توانایی و زیبایی در قُدس وی.
[7] ای طوایف قومها، وصف خداوند را بگویید! وصف جلال و قوّت خداوند را بگویید!
[8] وصف جلال نام خداوند را بگویید! هدیه بیاورید و به صحنهای او بیایید!
[9] خداوند را در فرّ قدوسیتش بپرستید! ای تمامی زمین، از حضور او بلرزید!
[10] باشد که در میان قومها بگویید، «خداوند پادشاهی می‌کند! آری، جهان مستحکم است و جنبش نخواهد خورد؛ او ملتها را به انصاف داوری خواهد کرد.»
[11] آسمان شادی کند و زمین به وجد آید؛ دریا و هر چه آن را پر می‌سازد، غُرّش کند؛
[12] صحرا و هرآنچه در آن است، شادمان گردد. آنگاه همۀ درختان جنگل بانگ شادی بر خواهند آورد،
[13] پیش روی خداوند، زیرا که می‌آید، آری او می‌آید تا زمین را داوری کند. او جهان را به انصاف داوری خواهد کرد، و ملتها را به امانت خویش.