<مزامیر 130

[1] خداوندا، از ژرفاها نزد تو فریاد برمی‌آورم؛

[2] خداوندا، آوازم را بشنو! گوشهایت به فریاد التماس من توجه کند!

[3] خداوندا، اگر گناهان را منظور داری کیست، ای خداوند، که بتواند در حضورت بایستد؟

[4] اما آمرزش نزد توست، تا ترس تو در دلها باشد.

[5] منتظر خداوندم، جان من در انتظار است، و امیدم بر کلام اوست!

[6] جان من برای خداوند انتظار می‌کشد؛ بیش از انتظار کشیدن نگهبانان برای صبح، آری، بیش از انتظار کشیدن نگهبانان برای صبح.

[7] ای اسرائیل، بر خداوند امید دار، زیرا که محبت نزد خداوند است و نزد اوست نجات فراوان.

[8] او خود، اسرائیل را فدیه خواهد کرد، از تمامی گناهانش!