<مزامیر 47

[1] ای همۀ قومها، دستک زنید؛ به فریاد شادمانی نزد خدا بانگ برآورید.

[2] زیرا خداوندِ متعال، مَهیب است، پادشاه بزرگ، بر تمامیِ جهان!

[3] قومها را زیر سلطۀ ما قرار می‌دهد، و ملتها را زیر پای ما می‌نهد.

[4] میراث ما را برای ما برمی‌گزیند، فخر یعقوب، محبوبِ خود را. سِلاه

[5] خدا در میان فریاد شادمانی صعود کرده است، خداوند، با آوای کَرِنا صعود کرده است.

[6] بسرایید! خدا را بسرایید! بسرایید! پادشاه ما را بسرایید!

[7] زیرا خدا پادشاه تمامی جهان است؛ او را با خردمندی بسرایید.

[8] خدا بر قومها سلطنت می‌کند؛ او بر تخت مقدسش جلوس فرموده.

[9] بزرگان قومها گرد آمده‌اند، چون قوم خدای ابراهیم؛ زیرا که پادشاهان جهان از آنِ خدایند. او به‌غایت متعال است.