<مزامیر 61

[1] خدایا، فریاد مرا بشنو و به دعایم گوش فرا~ده!

[2] از کرانهای زمین تو را می‌خوانم، هنگامی که دلم لرزان است. مرا به صخره‌ای که بلندتر از من است هدایت فرما.

[3] زیرا که تو پناهگاه من بوده‌ای، و برج نیرومند در برابر دشمن.

[4] بگذار تا به ابد در خیمۀ تو قرار یابم و زیر سایۀ بالهایت پناه گیرم. سِلاه

[5] زیرا تو، خدایا، نذرهایم را شنیده‌ای، و میراث ترسندگانِ نامت را به من ارزانی داشته‌ای.

[6] بر ایام عمر پادشاه بیفزا و بر سالهای او، تا نسلهای بسیار!

[7] تا ابد در حضور خدا بر تخت شاهی نشیند، محبت و وفاداری خود را به مراقبت او برگمار!

[8] پس نام تو را پیوسته خواهم سرایید، و نذرهای خود را هر روزه ادا خواهم کرد.