[1] نه ما را، خداوندا، نه ما را! بلکه نام خود را جلال ده، به‌خاطر محبت و وفاداریت!
[2] چرا قومها بگویند: «خدای آنان کجاست؟»
[3] خدای ما در آسمان است، او هرآنچه را که بخواهد، به انجام می‌رساند.
[4] اما بتهای ایشان از نقره و طلاست، صنعت دستهای انسان!
[5] دهان دارند، اما سخن نمی‌گویند! چشم دارند، اما نمی‌بینند!
[6] گوش دارند، اما نمی‌شنوند! بینی، اما نمی‌بویند!
[7] دستها دارند، اما حس نمی‌کنند! پاها، اما راه نمی‌روند! و صدایی از گلوی خود برنمی‌آورند!
[8] سازندگان آنها مانند خودشان خواهند شد، و هر که بر آنها توکل کند.
[9] ای اسرائیل، بر خداوند توکل کنید! او یاور و سپر شماست.
[10] ای خاندان هارون، بر خداوند توکل کنید! او یاور و سپر شماست.
[11] ای ترسندگان خداوند، بر خداوند توکل کنید! او یاور و سپر شماست.
[12] خداوند ما را به یاد آورده است؛ او برکتمان خواهد داد. او خاندان اسرائیل را برکت خواهد داد، او خاندان هارون را برکت خواهد داد.
[13] او ترسندگان خداوند را برکت خواهد داد، از خُرد و بزرگ.
[14] خداوند شما را افزونی بخشد، شما و فرزندانتان را.
[15] مبارکِ خداوند باشید، که آسمان و زمین را بساخت.
[16] آسمانها، آسمانهای خداوند است، اما زمین را به بنی‌آدم بخشیده است.
[17] مردگان نیستند که خداوند را می‌ستایند، و نه آنان که به دیار خاموشی فرو~می‌روند!
[18] ماییم که خداوند را می‌ستاییم، از حال و تا ابدالآباد. هَلِلویاه!