<مزامیر 128

[1] خوشا به حال هر آن که از خداوند می‌ترسد، و در راههای او گام می‌زند.

[2] تو از دسترنجِ خود خواهی خورد، و مبارک و سعادتمند خواهی بود!

[3] زن تو چون تاکی بارآور در اندرون خانه‌ات خواهد بود، و پسرانت چون نهالهای زیتون گِرداگرد سفره‌ات.

[4] آری، این چنین مبارک خواهد بود مردی که از خداوند می‌ترسد.

[5] باشد که خداوند تو را از صَهیون برکت دهد. باشد که در همۀ روزهای زندگی، سعادت اورشلیم را شاهد باشی.

[6] باشد که فرزندانِ فرزندانت را به چشم ببینی! صلح و سلامت باد بر اسرائیل!