[1] زمین و هرآنچه در آن است از آن خداوند است، جهان و همۀ ساکنانش.
[2] زیرا که او اساسِ آن را بر دریاها نهاد و بر آبها آن را استوار ساخت.
[3] کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟
[4] آن که پاک‌دست و صاف‌دل باشد، که جان خود را به سوی آنچه باطل است، برنیفرازد، و قسم دروغ نخورد.
[5] او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خویش.
[6] اینچنین‌اند مردمان جویندۀ او، جویندگان روی تو، ای خدای یعقوب. سِلاه
[7] ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای درهای قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود!
[8] این شاه جلال کیست؟ خداوندِ نیرومند و دلاور، خداوند که در جنگ، دلاور است!
[9] ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید؛ ای درهای قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود.
[10] این شاه جلال کیست؟ خداوندِ لشکرها، اوست شاه جلال! سِلاه