[1] ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هر چه در درون من است، نام قدوس او را متبارک خواند!
[2] ای جان من، خداوند را متبارک بخوان و هیچ‌یک از همۀ احسانهایش را فراموش مکن!
[3] که همۀ گناهانت را می‌آمرزد، و همۀ بیماریهایت را شفا می‌بخشد!
[4] که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاجِ محبت و رحمت را بر سرت می‌نهد!
[5] که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا همچون عقاب، جوانی تو تازه شود.
[6] خداوند عدل و انصاف را برای همۀ مظلومان به جا می‌آورد.
[7] او راههای خود را به موسی آموخت و اعمال خویش را به بنی‌اسرائیل.
[8] یهوه رحیم و فیاض است، دیرخشم و آکنده از محبت.
[9] تا ابد محاکمه نخواهد کرد، و همیشه بُغض نخواهد داشت.
[10] او با ما مطابق گناهانمان رفتار نمی‌کند و به ما بر حسب تقصیراتمان سزا نمی‌دهد.
[11] زیرا به اندازه‌ای که آسمان از زمین فراتر است، به همان اندازه نیز محبت خدا نسبت به ترسندگان او عظیم است!
[12] به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است به همان اندازه نیز نافرمانیهای ما را از ما دور کرده است.
[13] چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است، همچنان خداوند نیز بر ترسندگان خویش رأفت می‌کند.
[14] زیرا سرشتِ ما را می‌داند، و به یاد دارد که ما خاک هستیم!
[15] و اما انسان، روزهای عمرش همچون علف است؛ مانند گل صحرا می‌شکفد،
[16] اما به وزش بادی از میان می‌رود، و دیگر اثری از او بر جای نمی‌ماند!
[17] اما از ازل تا به ابد محبت خداوند شامل حال ترسندگان اوست، و عدالت او شامل حال فرزندانِ فرزندانِ ایشان،
[18] و آنان که عهد او را حفظ می‌کنند و به جا آوردن احکامش را یاد می‌دارند.
[19] خداوند تخت خویش را در آسمان استوار ساخته، و پادشاهی‌اش بر همه مسلط است.
[20] ای فرشتگان خداوند، او را متبارک خوانید، ای زورآورانی که کلام او را به جا می‌آورید و فرمانبردار اویید.
[21] ای جمیع لشکریان او، و ای خادمان او که اراده‌اش را به جا می‌آورید، خداوند را متبارک خوانید!
[22] ای همۀ کارهای خداوند، او را در هر کجای فرمانروایی‌اش متبارک خوانید! ای جان من، خداوند را متبارک بخوان!