[1] خداوندا، مرا از مردمان شریر رهایی ده، و از مردان خشونتکار محافظت فرما؛
[2] از آنان که در دلهای خود شرارت را تدبیر می‌کنند، و هر روز جنگی برمی‌افروزند.
[3] زبان خود را چون مار تیز می‌کنند، و زهر افعی زیر لبهایشان است. سِلاه
[4] خداوندا، مرا از دست شریران نگاه دار، و از مردان خشونتکار محافظت فرما، که برای لغزانیدن پاهایم تدبیر کرده‌اند.
[5] متکبران برایم دامی نهفته‌اند؛ بندهای تورشان را گسترده‌اند، و بر سر راهم تله‌ها گذاشته‌اند. سِلاه
[6] خداوندا، به تو می‌گویم که «تو خدای من هستی»؛ ای خداوند، به فریاد التماسم گوش فرا~ده.
[7] ای یهوه، خداوندگار من، که قوّتِ نجات من هستی، تو سر مرا در روز جنگ محفوظ داشتی.
[8] خداوندا، آرزوهای شریران را برآورده مساز؛ مگذار در نقشه‌های شریرانۀ خود کامیاب شوند، مبادا سرافراز گردند. سِلاه
[9] و اما سرهای آنان که مرا احاطه‌کرده‌اند، به خباثت لبهایشان پوشیده شود.
[10] اخگرهای سوزان بر ایشان فرو~افتد؛ در آتش افکنده شوند، و در گودالهای پر از لجن بیفتند، و هرگز برنخیزند!
[11] مگذار مرد بدگو در زمین استوار گردد، باشد که بلا به‌سرعت مرد خشونتکار را صید کند.
[12] می‌دانم که خداوند ستمدیدگان را دادرسی خواهد کرد، و عدالت را برای نیازمندان به اجرا در خواهد آورد.
[13] هر آینه پارسایان نام تو را خواهند ستود، و صالحان در حضور تو ساکن خواهند شد.