[1] هللویاه! خداوند را از آسمان بستایید، در عرش برین او را بستایید.
[2] ای همۀ فرشتگانش او را بستایید، ای همۀ لشکریانش، او را بستایید.
[3] ای خورشید و ماه، او را بستایید، ای همۀ ستارگان درخشان، او را بستایید.
[4] ای فلک‌الافلاک، او را بستایید، و ای آبهایی که فوق آسمانهایید.
[5] اینان همه نام خداوند را بستایند، زیرا که او امر فرمود، و آفریده شدند.
[6] و آنها را بر پا داشت، تا ابد‌الآباد، و فریضه‌ای قرار داد که از آن در نتوان گذشت.
[7] خداوند را از زمین بستایید، ای جانداران بزرگ دریایی و همۀ ژرفاها؛
[8] ای آذرخش و تگرگ و برف و ابر، و ای بادهای توفانی که امر او را به جا می‌آورید!
[9] ای کوهها و همۀ تپه‌ها، ای درختان میوه و همۀ سروها؛
[10] ای وحوش و همۀ چارپایان، ای خزندگان و پرندگان بالدار؛
[11] ای شاهان زمین و تمامی قومها، ای امیران و همۀ حکام جهان؛
[12] ای مردان جوان و دوشیزگان، ای پیران و ای جوانان.
[13] اینان همه، نام خداوند را بستایند، زیرا تنها نام او متعال است؛ شکوه او فوق زمین و آسمان است.
[14] او شاخی برای قوم خود برافراشته است، ستایش برای همۀ سرسپردگانش، برای بنی‌اسرائیل که قومی نزدیک به اویند. هللویاه!