[1] خدا پناه و قوّت ماست، و یاوری که در تنگیها فوراً یافت می‌شود.
[2] پس نخواهیم ترسید، اگرچه زمین متحرک شود، و کوهها به قعر دریا فرو~افتند؛
[3] اگرچه آبهایش بخروشند و به جوشش درآیند و کوهها از تلاطم آن به لرزه افتند. سِلاه
[4] نهری هست که جویبارهایش شهر خدا را فرحناک می‌سازد، مسکن قدوس آن متعال را.
[5] خدا در میان آن است، پس جنبش نخواهد خورد؛ در سپیده‌دم، خدا یاری‌اش خواهد کرد.
[6] قومها می‌شورند و حکومتها سرنگون می‌شوند؛ او آواز خود را می‌دهد و زمین می‌گدازد!
[7] یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست! سِلاه
[8] بیایید کارهای خداوند را بنگرید؛ ببینید چه ویرانیها بر زمین پدید آورده است!
[9] او جنگها را تا کرانهای زمین پایان می‌بخشد؛ کمان را می‌شکند و نیزه را خُرد می‌کند و ارابه‌ها را به آتش می‌سوزاند!
[10] «بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان قومها متعال، و در جهان متعال هستم.»
[11] یهوه خدای لشکرها با ماست؛ خدای یعقوب دژ بلند ماست. سِلاه