[1] هَلِلویاه! خداوند را با تمامی دل سپاس خواهم گفت، در شورای صالحان، در میان جماعت.
[2] کارهای خداوند عظیم است؛ آنان که از آنها لذت میبرند، جملگی در آنها غُور میکنند.
[3] کار او پر از جلال و شکوه است، و عدالتش پایدار، تا به ابد!
[4] او خویشتن را به کارهای شگفتش شهره ساخته است؛ خداوند فیاض و رحیم است.
[5] او ترسندگان خود را روزی میدهد، و عهد خویش را تا به ابد یاد میدارد.
[6] قوّت کارهای خویش را بر قوم خود اعلام داشته، تا میراث قومها را بدیشان عطا فرماید.
[7] اعمال دستهایش حق و عدل است، و جملۀ احکامش قابل اعتماد.
[8] پایدارند تا ابدالآباد، و در راستی و درستی وضع گردیدهاند.
[9] فدیه را برای قوم خود فرستاد، و عهد خویش را جاودانه حکم فرمود؛ قدوس و مَهیب است نام او!
[10] ترس خداوندآغاز حکمت است، آنان را که به احکام او عمل میکنند فهمِ نیکوست. ستایش او تا به ابد پایدار است!