[1] ای آسمانیان، وصف خداوند را بگویید! وصف جلال و قوّتِ خداوند را بگویید!
[2] وصف جلال نام خداوند را بگویید! خداوند را در فَرّ قدوسیتش پرستش کنید!
[3] آوای خداوند بر روی آبهاست؛ خدای جلال رعد می‌دهد، خداوندی که بر روی آبهای بسیار است.
[4] آوای خداوند نیرومند است؛ آوای خداوند پرشکوه است.
[5] آوای خداوند درختان سِدر را می‌شکند؛ خداوند سِدرهای لبنان را در هم می‌شکند.
[6] او لبنان را همچون گوساله‌ای برمی‌جهاند، و سیریون را چونان گاوی جوان.
[7] آوای خداوند تیرهای آتشین آذرخش می‌فرستد.
[8] آوای خداوند بیابان را می‌لرزاند؛ خداوند بیابان قادِش را می‌لرزاند.
[9] آوای خداوند سروها را می‌لرزاند و جنگل را بی‌برگ می‌گرداند. در معبد او همگان ندا می‌کنند: «جلال!»
[10] خداوند بر توفان آب جلوس فرموده است، خداوند چون پادشاه جلوس فرموده است، تا به ابد.
[11] باشد که خداوند قوم خود را نیرو بخشد؛ باشد که خداوند قوم خود را به سلامتی مبارک سازد.