[1] خداوندا، بر سرزمین خویش نظر لطف افکندی، و سعادت گذشته را به یعقوب بازگردانیدی!
[2] تقصیر قوم خود را آمرزیدی و همۀ گناهانشان را پوشانیدی! سِلاه
[3] تمامی غضب خویش را برگردانیدی و از حدت خشم خویش بازگشتی!
[4] ای خدای نجات ما، ما را بازگردان، و غضبت را از ما برگیر!
[5] آیا تا ابد بر ما خشم خواهی گرفت؟ آیا خشم خود را نسل اندر نسل طول خواهی داد؟
[6] آیا دیگر بار احیای‌مان نخواهی کرد تا قومت در تو شادی کنند؟
[7] خداوندا، محبت خویش را به ما بنما، و نجات خود را بر ما عنایت فرما!
[8] باشد که آنچه خداْ یهوه خواهد گفت، بشنوم؛ زیرا او به قوم خود، و به سرسپردگان خویش، سلامتی را ندا خواهد کرد؛ اما مباد که به سوی جهالت بازگردند.
[9] به‌یقین که نجات او به ترسندگانش نزدیک است، تا جلال در سرزمین ما ساکن شود.
[10] محبت و وفاداری با هم ملاقات خواهند کرد؛ عدالت و سلامتی یکدیگر را خواهند بوسید.
[11] وفاداری از زمین خواهد رویید، و عدالت از آسمان خواهد نگریست.
[12] آری، خداوند آنچه را نیکوست، عطا خواهد فرمود، و سرزمین ما حاصلخیز خواهد بود.
[13] عدالت پیشاپیش وی خواهد رفت و راهی برای قدمهای او مهیا خواهد ساخت.