<مزامیر 124

[1] اگر خداوند با ما نمی‌بود - بگذار اسرائیل بگوید -

[2] اگر خداوند با ما نمی‌بود، آنگاه که آدمیان بر ما حمله آوردند،

[3] و هنگامی که خشمشان بر ما افروخته شد، ما را زنده فرو~می‌بلعیدند.

[4] آنگاه سیل ما را در کام می‌کشید، و آبها از سَرِ ما می‌گذشت؛

[5] آری، آبهای خروشان ما را غرق می‌کرد!

[6] متبارک باد خداوند که ما را طعمۀ دندانهای ایشان نساخت.

[7] همچون پرنده‌ای جان ما از دام صیاد رهایی یافت! دام پاره شد و ما رَستیم.

[8] یاری ما در نام خداوند است که آسمان و زمین را آفرید!