<مزامیر 82

[1] خدا در شورای الهی در جایگاه خود قرار گرفته، در میان ’خدایان‘ داوری می‌کند:

[2] «تا به کی ناعادلانه داوری خواهید کرد و از شریران جانبداری خواهید نمود؟ سِلاه

[3] بینوایان و یتیمان را دادرسی کنید، و حقِ ستمدیدگان و فقیران را بستانید!

[4] بینوایان و نیازمندان را خلاصی دهید، و آنان را از دست شریران برهانید!»

[5] هیچ نمی‌دانند و هیچ نمی‌فهمند، و در تاریکی گام برمی‌دارند؛ همۀ بنیانهای زمین به لرزه درآمده است.

[6] گفتم: «شما خدایانید، و جملگی پسران آن متعال هستید؛

[7] اما همچون آدمیان خواهید مرد، و چون هر حاکم دیگر سرنگون خواهید شد.»

[8] خدایا برخیز و زمین را داوری فرما، زیرا تو قومها را جملگی به تصرف خواهی آورد.