[1] خدایا، عدالت خود را به پادشاه عطا فرما، و انصاف خویش را به ولیعهد!
[2] تا او قوم تو را به انصاف داوری کند، و ستمدیدگانِ تو را به عدالت.
[3] باشد که کوهها برای قوم وفور نعمت بار آورند و تپه‌ها ثمرۀ انصاف را.
[4] باشد که او ستمدیدگانِ قوم را دادرسی کند، و کودکانِ نیازمندان را نجات بخشد، و ستمگر را فرو~کوبد.
[5] باشد که تا خورشید باقی است، از او بترسند، و تا ماه برقرار است، در تمامی نسلها.
[6] باشد که همچون بارش باران بر چمنزارِ چیده شده باشد، همچون رگبارها که زمین را سیراب می‌سازد.
[7] باشد که پارسایان در ایام او بشکفند، و وفور نعمت برقرار باشد، تا آن هنگام که ماه نیست گردد!
[8] باشد که از دریا تا به دریا فرمان براند، و از نهر تا به کرانهای زمین.
[9] باشد که در پیشگاهش صحرانشینان سر فرود آرند، و دشمنانش خاک را بلیسند!
[10] باشد که شاهان تَرشیش و سرزمینهای ساحلی از برایش خَراج آورند؛ و شاهان صَبا و سِبا پیشکشها تقدیمش کنند.
[11] باشد که همۀ پادشاهان در برابرش سر فرود آرند و همۀ قومها خدمتش کنند.
[12] زیرا او نیازمند را هنگامی که فریاد برمی‌کشد، رهایی می‌بخشد، و ستمدیده را، و کسی را که یاوری ندارد.
[13] بر بینوا و نیازمند ترحم می‌کند، و جان نیازمندان را نجات می‌بخشد.
[14] جان ایشان را از ظلم و خشونت خواهد رهانید، زیرا خون ایشان در نظر او گرانبهاست.
[15] عمرش دراز باد! باشد که طلای صَبا تقدیم او گردد! باشد که مردمان همواره دعاگویش باشند، و تمامی روز برایش برکت بطلبند.
[16] باشد که غله در سراسر زمین فراوان گردد، و بر فراز تپه‌ها موج زنَد، و میوۀ آن همچون لبنان باشد. باشد که مردمان همچون علف صحرا از شهرها شکوفه زنند.
[17] باشد که نام او جاودانه پاینده مانَد، و آوازه‌اش، تا آفتاب برمی‌تابد. باشد که قومها جملگی در او برکت یابند، و آنان نیز او را مبارک خوانند.
[18] متبارک باد یهوه خدا، خدای اسرائیل! تنها اوست که کارهای شگفت می‌کند.
[19] متبارک باد نام شکوهمندش تا ابد! تمامی زمین از جلال او آکنده باد! آمین و آمین!
[20] دعاهای داوود پسر یَسا پایان می‌یابد.