[1] خداوند را سپاس گویید زیرا که نیکوست، و محبت او جاودانه است.
[2] اسرائیل بگوید: «محبت او جاودانه است!»
[3] خاندان هارون بگویند: «محبت او جاودانه است!»
[4] ترسندگان خداوند بگویند: «محبت او جاودانه است!»
[5] در تنگی خود خداوند را خواندم، و خداوند اجابتم فرموده، مرا فراخی بخشید.
[6] خداوند با من است، پس نخواهم ترسید. انسان به من چه تواند کرد؟
[7] خداوند همچون یاور من با من است؛ پس پیروزمندانه بر نفرت‌کنندگانم خواهم نگریست!
[8] پناه بردن بر خداوند بهتر است از توکل بر انسان.
[9] پناه بردن بر خداوند بهتر است از توکل بر امیران.
[10] همۀ قومها مرا احاطه‌کردند، اما به نام خداوند ایشان را قطع کردم.
[11] از هر سو احاطه‌ام کردند، اما به نام خداوند ایشان را قطع کردم.
[12] مانند زنبور احاطه‌ام کردند، اما همچون آتشی در میان بوته‌های خار به‌سرعت خاموش شدند؛ به نام خداوند ایشان را قطع کردم.
[13] سخت بر من فشار آوردند تا بیفتم، اما خداوند یاری‌ام داد.
[14] خداوند قوّت و سرود من است؛ او نجات من گردیده است.
[15] فریادهای شادی و پیروزی در خیمه‌های پارسایان می‌گوید: «دست راست خداوند کامروا می‌گردد!
[16] دست راست خداوند متعال است، دست راست خداوند کامروا می‌گردد!»
[17] من نخواهم مرد، بلکه زیست خواهم کرد، و کارهای خداوند را باز خواهم گفت.
[18] خداوند مرا به‌سختی تنبیه کرد، اما به مرگ نسپرد!
[19] دروازه‌های پارسایی را بر من بگشایید، تا بدانها داخل شوم و خداوند را سپاس گویم.
[20] این است دروازۀ خداوند که پارسایان بدان داخل می‌شوند.
[21] تو را سپاس می‌گویم که مرا اجابت فرمودی، و نجات من شدی!
[22] سنگی که معماران رد کردند مهمترین سنگ بنا شده است!
[23] این را خداوند کرده، و در نظر ما شگفت می‌نماید!
[24] این است روزی که خداوند ساخته است، در آن وجد و شادی کنیم!
[25] آه ای خداوند، نجاتمان ده! آه ای خداوند، کامیابی عطا فرما!
[26] مبارک است آن که به نام خداوند می‌آید! از خانۀ خداوند، شما را برکت می‌دهیم.
[27] یهوه خداست، و او نور خود را بر ما تابان ساخته است! قربانی عید را به ریسمانها ببندید، بر شاخهای مذبح!
[28] خدای من تویی، و تو را سپاس خواهم گفت! خدای من تویی، و تو را متعال خواهم خواند!
[29] خداوند را سپاس گویید زیرا که نیکوست، و محبتش جاودانه است!