[1] Super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo.
[2] Audite fremitum vocis eius et murmur de ore illius procedens.
[3] Subter omnes caelos ipsum revolvit, et lumen illius super terminos terrae.
[4] Post eum rugiet sonitus, tonabit voce magnitudinis suae; et non retardabit, cum audita fuerit vox eius.
[5] Tonabit Deus in voce sua mirabiliter, qui facit magna et inscrutabilia.
[6] Qui praecipit nivi, ut descendat in terram, et hiemis pluviis et imbri, ut roborentur.
[7] Qui in manu omnium hominum signat, ut noverint singuli opera sua.
[8] Ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur.
[9] Ab interioribus egredietur tempestas, et ab Arcturo frigus.
[10] Flante Deo, datur gelu, et expansio aquarum solidatur.
[11] Fulgur proicitur a nube, et nubes spargunt lumen suum;
[12] quae lustrant per circuitum, quocumque eas voluntas gubernantis duxerit, ad omne, quod praeceperit illis super faciem orbis terrarum,
[13] sive in castigatione terrae suae, sive in misericordia eas iusserit inveniri.
[14] Ausculta haec, Iob; sta et considera mirabilia Dei.
[15] Numquid scis quando praeceperit Deus, ut ostenderent lucem nubes eius?
[16] Numquid nosti semitas nubium magnas et mirabilia perfecti scientia?
[17] Nonne vestimenta tua calida sunt, cum quieverit terra austro?
[18] Tu forsitan cum eo expandisti caelos, qui solidissimi, quasi aere, fusi sunt?
[19] Ostende nobis quid dicamus illi; nos disponere verba nescimus propter tenebras.
[20] Quis narrabit ei, quae loquor? Et, si locutus fuerit, homo deglutietur.
[21] At nunc non vident lucem: aer offuscatus est nubibus, sed ventus transiens fugabit eas.
[22] Ab aquilone splendor auri venit; et circa Deum terribilis maiestas.
[23] Omnipotentem attingere non possumus: magnus fortitudine; et iudicium et multam iustitiam deprimere non potest.
[24] Ideo timebunt eum homines, non contemplabitur omnes, qui sibi videntur corde sapientes ".