[1] Omiserunt autem tres viri isti respondere Iob, eo quod iustus sibi videretur.
[2] Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites de cognatione Ram; iratus est autem adversum Iob, eo quod iustum se esse diceret coram Deo.
[3] Porro adversum amicos eius indignatus est, eo quod non invenissent responsionem, sed tantummodo condemnassent Iob.
[4] Igitur Eliu exspectavit Iob loquentem, eo quod seniores essent, qui loquebantur;
[5] cum autem vidisset Eliu quod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer.
[6] Respondensque Eliu filius Barachel Buzites dixit: " Iunior sum tempore, vos autem antiquiores; idcirco veritus sum et timui vobis indicare meam sententiam.
[7] Dixi: Aetas loquetur, et annorum multitudo docebit sapientiam.
[8] Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intellegentiam.
[9] Non sunt longaevi sapientes, nec senes intellegunt iudicium.
[10] Ideo dicam: Audite me, ostendam vobis etiam ego meam sapientiam.
[11] Exspectavi enim sermones vestros, intendi aurem in prudentiam vestram, donec investigaretis,
[12] et ut vos intellegerem nitebar. Sed, ut video, non est qui possit arguere Iob et respondere ex vobis sermonibus eius.
[13] Ne forte dicatis: "Invenimus sapientiam; Deus proiecit eum, non homo".
[14] Non parabo mihi verba, et ego non secundum sermones vestros respondebo illi.
[15] Extimuerunt nec responderunt ultra; abstuleruntque a se eloquia.
[16] Quoniam igitur exspectavi, et non sunt locuti, steterunt, nec ultra responderunt,
[17] respondebo et ego partem meam et ostendam scientiam meam.
[18] Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus pectoris mei;
[19] en venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit.
[20] Loquar et respirabo paululum, aperiam labia mea et respondebo.
[21] Non accipiam personam viri et nulli homini blandiar.
[22] Nescio enim blandiri, quia in brevi tolleret me Factor meus.