[1] Spiritus meus attenuatus est, dies mei exstincti, et solum mihi superest sepulcrum.
[2] Nonne irrisiones circumdant me, et in amaritudinibus moratur oculus meus?
[3] Pone pignus pro me iuxta te; et quis umquam spondens percutiet manum meam?
[4] Cor eorum longe fecisti a disciplina; propterea non exaltabuntur.
[5] Praedam pollicetur sociis, sed oculi filiorum eius deficient.
[6] Posuit me quasi in proverbium vulgi et conspuendum in faciem.
[7] Caligavit ab indignatione oculus meus, et membra mea quasi in umbram redacta sunt.
[8] Stupebunt iusti super hoc, et innocens contra impium excitabitur.
[9] Et tenebit iustus viam suam, et mundus manibus addet fortitudinem.
[10] Igitur omnes vos convertimini et venite, et non inveniam in vobis ullum sapientem.
[11] Dies mei transierunt, cogitationes meae dissipatae sunt et desideria cordis mei.
[12] Noctem verterunt in diem; et rursum post tenebras properat lux.
[13] Si sustinuero, infernus domus mea est; et in tenebris stravi lectulum meum.
[14] Putredini dixi: Pater meus es!; Mater mea et soror mea! vermibus.
[15] Ubi est ergo nunc praestolatio mea, et patientiam meam quis considerat?
[16] In profundissimum infernum descendent omnia mea; simul in pulvere erit requies mihi? ".