[1] Respondens autem Iob dixit:
[2] " Audivi frequenter talia! onsolatores molesti omnes vos estis.
[3] Numquid habebunt finem verba ventosa, aut quid te exacerbat, ut respondeas?
[4] Poteram et ego similia vestri loqui, si esset anima vestra pro anima mea! Concinnarem super vos sermones et moverem caput meum super vos.
[5] Roborarem vos ore meo et motum labiorum meorum non cohiberem.
[6] Si locutus fuero, non quiescet dolor meus et, si tacuero, non recedet a me;
[7] nunc autem defatigavit me dolor meus, et tu vastasti omnem coetum meum.
[8] Rugae meae testimonium dicunt contra me; et suscitatur falsiloquus adversus faciem meam contradicens mihi,
[9] Ira eius discerpsit me et adversata est mihi, et infremuit contra me dentibus suis. Hostis meus acuit oculos suos in me.
[10] Aperuerunt super me ora sua et exprobrantes percusserunt maxillam meam, simul conferti contra me.
[11] Concludit me Deus apud iniquum et manibus impiorum me tradit.
[12] Ego, ille quondam tranquillus, repente contritus sum. Tenuit cervicem meam, confregit me et posuit me sibi quasi in signum.
[13] Circumdedit me lanceis suis, scidit lumbos meos, non pepercit et effudit in terra iecur meum.
[14] Dirupit me rumpens et diruens, irruit in me quasi gigas.
[15] Saccum consui super cutem meam et dimisi in terram cornu meum.
[16] Facies mea rubuit a fletu, et palpebrae meae caligaverunt;
[17] attamen absque iniquitate manus meae, cum haberem mundas preces.
[18] Terra, ne operias sanguinem meum, neque inveniat in te locum latendi clamor meus.
[19] Ecce enim in caelo testis meus, et conscius meus in excelsis.
[20] Interpretes mei sunt cogitationes meae: ad Deum stillat oculus meus.
[21] Atque utinam sic iudicaretur vir cum Deo, sicut iudicatur filius hominis cum collega suo.
[22] Ecce enim breves anni transeunt, et semitam, per quam non revertar, ambulo.