[1] Audi igitur, Iob, eloquia mea et omnes sermones meos ausculta.
[2] Ecce aperui os meum, loquatur lingua mea in faucibus meis.
[3] Ex recto corde sermones mei sunt, et sententiam puram labia mea loquentur.
[4] Spiritus Dei fecit me, et spiraculum Omnipotentis vivificavit me.
[5] Si potes, responde mihi, praepara te coram me et consiste.
[6] Ecce ego sicut tu coram Deo sum et de eodem luto abscissus sum et ego.
[7] Verumtamen terror meus non te terreat, et onus meum non sit tibi grave.
[8] Dixisti ergo in auribus meis, et vocem verborum tuorum audivi:
[9] "Mundus sum ego et absque delicto; immaculatus, et non est iniquitas in me.
[10] Quia querelas in me repperit, ideo arbitratus est me inimicum sibi;
[11] posuit in nervo pedes meos, custodivit omnes semitas meas".
[12] Hoc est ergo, in quo non es iustificatus, respondebo tibi, quia maior est Deus homine.
[13] Quare adversus eum contendis, quod non ad omnia verba responderit tibi?
[14] Semel loquitur Deus, et secundo idipsum non repetit.
[15] Per somnium in visione nocturna, quando irruit sopor super homines, et dormiunt in lectulo,
[16] tunc aperit aures virorum et in visionibus terret eos,
[17] ut avertat hominem ab his, quae facit, et liberet eum de superbia,
[18] eruens animam eius a fovea et vitam illius, ut non transeat canalem mortis.
[19] Increpat quoque per dolorem in lectulo, et tremitus ossium eius continuus.
[20] Abominabilis ei fit in vita sua panis, et animae illius cibus ante desiderabilis.
[21] Tabescet caro eius in conspectu, et ossa, quae non videbantur, nudabuntur.
[22] Appropinquavit corruptioni foveae, et vita illius mortiferis sedibus.
[23] Si fuerit apud eum angelus, unus de milibus interpres, ut annuntiet homini aequitatem,
[24] miserebitur eius et dicet: "Libera eum, ut non descendat in foveam; inveni, in quo ei propitier".
[25] Revirescet caro eius plus quam in iuventute, revertetur ad dies adulescentiae suae.
[26] Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit; et videbit faciem eius in iubilo, et reddet homini iustitiam suam.
[27] Canit ad homines et dicit: "Peccavi et iustitiam perverti et non debui satisfacere.
[28] Liberavit animam suam, ne pergeret in foveam, sed vivens lucem videret".
[29] Ecce haec omnia operatur Deus duobus, tribus vicibus cum homine,
[30] ut revocet animas eorum a fovea et illuminet luce viventium.
[31] Attende, Iob, et audi me et tace, dum ego loquor.
[32] Si autem habes quod loquaris, responde mihi; loquere, volo enim te apparere iustum.
[33] Quod si non habes, audi me; tace, et docebo te sapientiam ".