[1] Мана, кумуш қазиб олинадиган конлар бор, Тилла тозаланадиган жойлар ҳам бор.
[2] Темирни ердан қазиб олишади, Тошларни эритиб, мис ажратиб олишади.
[3] Инсон қоронғи конларга чироқ билан киради, Ҳатто ер остининг энг чет жойларини ҳам қазийди. Ернинг қоп–қоронғи жойларигача бориб, Темир ва мис қидиради.
[4] У одамзод яшайдиган жойлардан узоқда, Инсон қадам босмайдиган ерларда конлар қазийди. Одамзоддан узоқ жойларда арқонларга осилиб, чуқурларга тушади.
[5] Мана, дону нон ердан униб чиқади, Аммо ер ости эса ёндирилгандай алғов–далғов бўлиб ётибди.
[6] Ердаги тошлардан зангори ёқутлар чиқади, Тупроғида тилла бор.
[7] Ҳеч бир қузғун конларнинг яширин сўқмоқларини билмайди, Ҳеч бир бургутнинг кўзлари у жойларни кўрмаган.
[8] Ёввойи ҳайвонлар у ерларга оёқ босмаган, Шерлар ҳам у ерлардан юрмаган.
[9] Инсон қояларни ўяди, Тоғларни таг–туги билан қўпориб ташлайди.
[10] Қоялар орасидан йўллар очади, Инсон кўзлари ҳамма бебаҳо хазиналарни кўради.
[11] Инсон дарёларнинг манбаини топади, Яширин хазиналарни ёруғликка олиб чиқади.
[12] Аммо доноликни қаердан топса бўлади?! Идрокнинг манбаи қаерда экан?!
[13] Одамзод доноликнинг қаерда эканлигини билмайди, Чунки ёруғ ер юзида донолик топилмайди.
[14] Тубсиз сувлар, донолик бизда эмас, дейдилар, Денгиз ҳам, менинг ичимда у йўқ, деб айтар.
[15] Доноликни тиллага сотиб олиб бўлмайди, Унинг нархини кумуш билан ўлчаб бўлмайди.
[16] Донолик Офир тилласию ақиқ тошлар, Зангори ёқутлар билан ҳам сотиб олинмайди.
[17] Тилла ҳам, биллур ҳам доноликка тенг келмайди, Доноликни тоза тилла тақинчоқларга алмаштириб бўлмайди.
[18] Доноликнинг қадри гавҳардан ҳам баланддир, Маржон ва жавоҳирлар унинг олдида қадрсиздир.
[19] Ҳабашистоннинг жавоҳири ҳам унга тенг келолмайди, Энг соф тилла билан ҳам доноликни сотиб олиб бўлмайди.
[20] Шундай экан, донолик қаердан келиб чиқади? Идрокнинг манбаи қаерда?
[21] У барча жонзотларнинг кўзларидан яширилган, Ҳатто осмондаги қушлардан ҳам беркитилган.
[22] Ҳатто Ҳалокат ва Ўлим ҳам, Биз донолик ҳақида фақат эшитганмиз, деб айтади.
[23] Доноликка олиб борадиган йўлни Худо билади, Доноликнинг масканини фақатгина У билади.
[24] Зотан, Худо ернинг тўрт томонини ҳам кўриб туради, Фалак остидаги ҳамма нарсани кузатиб туради.
[25] Худо шамолга куч берган, Денгизнинг ҳажмини белгилаган.
[26] Ёмғирнинг қаерга ёғишини У кўрсатиб берган, Чақмоқ учун йўлларни белгилаган.
[27] Ўшанда Худо доноликка қаради–да, Доноликнинг қадрини белгилади. Уни текшириб кўриб, барқарор қилди.
[28] Худо одамзодга шундай деди: «Мен, Раббингиздан қўрқиш доноликдир, Фосиқликдан юз ўгириш идрокдандир.»”