Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 1:19

[1] Da grohs-feelich sawkt in seim hatz, “Es hott kenn Gott.” So leit sinn unrein, vass si doon is grausam, 'sis nimmand es goot dutt.

[2] Da Hah gukt runnah fumm himmel uf di mensha, fa sayna eb ennich ebbah fashtayt; eb ennich ebbah Gott sucht.

[3] Si sinn awl vekk gedrayt, si sinn awl zammah unrein vadda; nimmand dutt vass recht is, nett even aynah.

[4] Doon selli es evil shaffa nett fashtay, selli es mei leit uf fressa vi broht, un roofa nett zumm Hah?

[5] Datt zayla selli in grohsi furcht sei, veil Gott mitt di leit funn gerechtichkeit is.

[6] Diah fashohmet di oahma iahra roht, avvah da Hah hald si aus di kfoah.

[7] Oh vann yusht hilf aus Zion kumma dayt fa Israel! Vann da Hah moll sei leit frei macht, no dutt da Jakob sich froiya un Israel zayld froh sei.

Di Psaltah — Chapters