Skip to content
Opens in a new window
Listen to this chapter • 2:18

[1] خوش او آدامین حالینا کی، ضعئف آدامین قیدئنه قالیر. یامان گونده رب اونو قورتاراجاق،

[2] رب اونو حئفظ ادئب دئری ساخلایاجاقدیر، اؤلکه‌ده موبارک اولاجاق. سن اونو دوشمنلرئن الئنه بوراخمایاجاقسان،

[3] ناخوشلوق دؤشه‌یئنده رب اونا قووّت وره‌جک. سن اونو ناخوشلوق یاتاغیندان صاغالداجاقسان.

[4] من ددئم: «یارب، منه یازیغین گلسئن!» جانیما شفا ور، چونکی سنئن ضئدّئنه گوناه اتمئشم.

[5] دوشمنلرئم منئم حاقّیمدا یامان دانیشیب دیئرلر: «نه واخت اؤله‌جک؟ نه واخت آدی محو اولاجاق؟»

[6] گؤروشویومه بئری گلن واخت، بوش سؤزلر دانیشماغا باشلاییر، بو آرادا اوره‌یئنده بؤهتانلار ییغیر، سوراسی دا اشئیه گدئب اونو هر یرده یاییر.

[7] بوتون منه کئن باغلایانلار، آرالاریندا پیچیلداشیرلار؛ منئم ضررئمه فئکئرله‌شئب دیئرلر:

[8] «پئس بئر درد جانینا دوشوب؛ یاتدیغی یردن آرتیق قالخمایاجاق.»

[9] اعتئماد اتدئیئم یاخین دوستوم، حتّا چؤره‌یئمی یئین بله، منه خیانت ادئب.

[10] لاکئن سن، یارب، منه یازیغین گلسئن و منی قالدیر؛ قوی بو ائنسانلارا حاق اتدئکلرئنی ورئم.

[11] بوندان بئلئرم کی، مندن خوشلانیرسان، چونکی دوشمنئم منه قالئب گلمئر.

[12] لاکئن منه گلئنجه، ائخلاصیم اوچون منی مؤحکم ساخلاییرسان، ابده کئمی حوضوروندا ساکئن ادئرسن.

[13] ائسرایئلئن تاریسی ربّه حمد اولسون، ازلدن ابده کئمی! آمئن، آمئن.

Zəbur — Chapters